Ka histori që shkojnë përtej futbollit dhe ajo e Borja Iglesias është një prej tyre. Sulmuesi galician ngriti të dielën Kupën e Botës me Spanjën, duke përmbyllur një rrugëtim të jashtëzakonshëm që vetëm 1.212 ditë më parë dukej se kishte marrë fund.
Më 25 gusht 2023, në kulmin e krizës së shkaktuar nga rasti Luis Rubiales pas triumfit të kombëtares spanjolle të femrave në Kupën e Botës, Borja Iglesias njoftoi se largohej nga kombëtarja.
"Nuk ndihem i përfaqësuar nga ajo që ka ndodhur", shkroi ai në rrjetet sociale, duke bërë të ditur se nuk do të vishte më fanellën e Spanjës derisa të kishte ndryshime në Federatën Spanjolle të Futbollit (RFEF).
Ishte një vendim i guximshëm, në përputhje me karakterin e tij, pasi sulmuesi nuk ka hezituar kurrë të shprehë publikisht bindjet e tij, edhe kur ato kanë shkaktuar polemika.
Rikthimi i madh
Historia e Iglesias me kombëtaren nuk ka qenë e lehtë. Ai debutoi në vitin 2022 nën drejtimin e Luis Enrique, pas një sezoni të shkëlqyer me Betisin, por më pas humbi gradualisht vendin në skuadër.
Pas rënies së formës, në janar të vitit 2024 u huazua te Bayer Leverkusen, në kërkim të më shumë minutave dhe besimit.
Pika e kthesës erdhi pas rikthimit te Celta Vigo, ku rigjeti formën më të mirë. Në dy sezonet e fundit ai realizoi 29 gola, paraqitje që bindën Luis de la Fuenten ta rikthente në kombëtare në tetor të vitit të kaluar.
Që nga ai moment, Iglesias u bë pjesë e rregullt e skuadrës spanjolle.
Fundi i përsosur
Shpërblimi nuk mund të ishte më i madh. Pas dorëheqjes për shkak të parimeve të tij, rindërtimit të karrierës dhe rikthimit në kombëtare falë paraqitjeve në fushë, Borja Iglesias arriti kulmin duke fituar Kupën e Botës 2026 me Spanjën.
Është fundi ideal i një historie të ndërtuar mbi bindje, këmbëngulje dhe punë të palodhur, duke dëshmuar se jo të gjithë kampionët arrijnë suksesin në të njëjtën mënyrë.
Për Borja Iglesias, rruga drejt lavdisë ishte më e vështirë, por edhe shumë më domethënëse. /Telegrafi/
