Mungesa e vitaminës B12 mund të shfaqet me lodhje, zbehje, marramendje, rrahje të shpejta të zemrës dhe therje në duar e këmbë

Gastriti autoimun atrofik është inflamacion kronik dhe progresiv i lukthit, i cili çon në dëmtimin gradual të qelizave parietale, përgjegjëse për sekretimin e acidit të lukthit.

Me përparimin e sëmundjes, mukoza e shëndetshme e lukthit zëvendësohet me ind atrofik dhe metaplastik, gjë që çrregullon tretjen dhe përthithjen e lëndëve të rëndësishme ushqyese, duke shkaktuar pasoja të ndryshme shëndetësore.

Si mund të ndikojë gastriti në zhvillimin e anemisë?

Pikërisht për këtë arsye, gastriti mund të jetë drejtpërdrejt i lidhur me zhvillimin e anemisë, veçanërisht me aneminë pernicioze, e cila shkaktohet nga mungesa e vitaminës B12.

Te gastriti autoimun, sistemi imunitar krijon antitrupa që sulmojnë qelizat parietale të lukthit dhe faktorin e brendshëm, proteinë e domosdoshme për përthithjen e vitaminës B12. Si pasojë, zvogëlohet sekretimi i acidit të lukthit dhe vështirësohet përthithja e kobalaminës, gjë që me kalimin e kohës mund të çojë në anemi megaloblastike, përkatësisht anemi pernicioze.

Mungesa e vitaminës B12 mund të shkaktojë lodhje, plogështi, marramendje, zbehje, rrahje të shpejta të zemrës, por edhe simptoma neurologjike, si therje në duar dhe këmbë, vështirësi në përqendrim dhe ndjesi paqëndrueshmërie.

Simptomat që mund të tregojnë gastrit dhe anemi

Simptomat e gastritit autoimun shpesh u ngjajnë sëmundjeve të tjera të sistemit tretës, prandaj diagnoza mund të vonohet. Shenjat më të shpeshta përfshijnë:

  • dobësi të përgjithshme dhe lodhje
    • përgjumje dhe marramendje
    • fryrje dhe gogësima
    • urth dhe dhimbje në zonën e lukthit
    • ndjesi ngopjeje pas një sasie të vogël ushqimi
    • thonj dhe flokë të brishtë
    • zbehje dhe lodhje të shpejtë.

    • Në rastet më të rënda mund të shfaqen humbje e oreksit dhe rënie në peshë, gjë që kërkon vlerësim shtesë gastroenterologjik, transmeton Telegrafi.

    Gastriti autoimun shpesh shoqërohet me sëmundje të tjera

    Kjo gjendje inflamatore kronike dhe progresive shpesh lidhet me sëmundje të tjera autoimune, sidomos me tiroiditin, diabetin e tipit 1 dhe vitiligon. Për shkak të lidhjes me çrregullimet e sistemit imunitar, gastriti autoimun mund të përparojë për vite të tëra pa simptoma të qarta.

    Gjatë sëmundjes ndodh ulje graduale e prodhimit të acidit të lukthit, ndërsa niveli i rritur i gastrinës mund të nxisë më tej ndryshime në mukozën e lukthit.

    Helicobacter pylori dhe gastriti atrofik

    Gastriti atrofik mund të lidhet edhe me infeksionin afatgjatë me bakterin Helicobacter pylori, i cili shkakton inflamacion kronik të lukthit. Dëmtimi i zgjatur i mukozës rrit rrezikun për çrregullime të përthithjes së vitaminave dhe për zhvillimin e anemisë.

    Ekspertët paralajmërojnë se të dyja format e gastritit atrofik shpesh mbeten të nëndiagnostikuara, sepse simptomat për një kohë të gjatë mund të jenë të lehta dhe jo specifike.

    Si vendoset diagnoza e gastritit autoimun atrofik?

    Diagnoza vendoset përmes kombinimit të analizave laboratorike dhe ekzaminimit të lukthit. Krahas përcaktimit të nivelit të vitaminës B12, rëndësi kanë edhe analizat e antitrupave kundër faktorit të brendshëm dhe qelizave parietale.

    Konfirmimi përfundimtar i sëmundjes bëhet me gastroskopi dhe biopsi të lukthit, si dhe me ekzaminim patohistologjik të mostrës së mukozës.

    Trajtimi: Plotësimi i vitaminës B12 dhe ndryshimi i zakoneve

    Trajtimi i gastritit autoimun synon parandalimin e komplikimeve dhe plotësimin e vitaminës B12, më së shpeshti përmes injeksioneve intramuskulare, për të anashkaluar përthithjen e vështirësuar në lukth.

    Pjesë e rëndësishme e trajtimit është edhe rregullimi i ushqimit. Rekomandohet shmangia e alkoolit, ushqimeve shumë pikante, vakteve shumë të nxehta ose shumë të ftohta, si dhe ulja e stresit dhe e lodhjes fizike. /Telegrafi/

    Gjendjet shëndetësoreShëndeti