Qendra e parë tregtare nënujore e të dhënave pritet të prek shtratin e detit të oqeanit Paqësor deri në fund të këtij viti.

Reklama

Sipas EuroNews, përcjell Telegrafi, “Jules Verne Pod” është planifikuar të instalohet pranë qytetit Port Angeles, në bregdetin veriperëndimor të Shteteve të Bashkuara dhe mund të revolucionarizojë mënyrën se si funksionojnë serverët.

Baza, e cila është e ngjashme në madhësi me një kontejner transporti prej 6 metrash, do të strehojë 800 serverë dhe do të jetë pak më shumë se nëntë metra nën ujë. Inovacioni synon të reduktojë emetimet e karbonit me 40 për qind.

“Ne jemi të ndërgjegjshëm ndaj mjedisit dhe përfitojmë plotësisht nga mundësitë e qëndrueshmërisë, duke përfshirë prodhimin e energjisë, metodat e ndërtimit dhe materialet”, tha Maxie Reynolds, themeluesi i Subsea Cloud, kompania që prodhon baza.

Reklama
Reklama

Në muajin shkurt, Subsea Cloud tha se 10 bazat e tyre të para do të synonin të kompensonin më shumë se 7,683 ton të CO2 në krahasim me një qendër ekuivalente me bazë tokësore duke reduktuar nevojën për ftohje elektrike.

Në atë kohë, Subsea tha se qendrat e tyre të të dhënave do të synonin kujdesin shëndetësor, financat dhe ushtrinë në SHBA.

Çka janë qendrat e të dhënave nënujore?

Qendrat e të dhënave përdoren për të centralizuar operacionet e përbashkëta të teknologjisë së informacionit (IT) dhe janë thelbësore për mbarëvajtjen e jetës sonë të përditshme; Cloud, Google dhe Meta kanë të gjitha qendra të dhënash që përdorin për të drejtuar produktet e tyre.

Reklama

Qendrat e të dhënave janë ndërtuar aktualisht në tokë, ndonjëherë në zona rurale larg zonave të mëdha të populluara.

Reklama

“Jules Verne Pod” vjen pas një projekti të mëparshëm qeveritar nga ‘Subsea’ dhe do të pasohet nga baza Njord01 në Gjirin e Meksikës dhe njësia Manannan në Detin e Veriut.

Thellësia e bazës të Gjirit të Meksikës ka të ngjarë të jetë rreth 250 m, ndërsa thellësia e Detit të Veriut ka të ngjarë të jetë rreth 200 metra.

Një qendër e të dhënave në shtratin e detit është planifikuar gjithashtu nga kompania kineze Highlander në qytetin bregdetar të Sanya, në ishullin Hainan.

Reklama

Qendrat e të dhënave nënujore: më të lira dhe më të besueshme?

Subsea thotë se qendrat e të dhënave të shtratit të detit kushtojnë 90 për qind më pak për t’u bërë krahasuar me operacionet me bazë tokësore.

Reklama

“Kursimet janë rezultat i një fature më të vogël të materialeve, më pak kompleksitet në aspektin e vendosjes dhe mirëmbajtjes gjithashtu”, tha Reynolds.

“Është komplekse dhe e kushtueshme për ta vendosur në infrastrukturën në zonat metropolitane dhe në fakt edhe në zonat rurale. Duhet të merren parasysh të drejtat dhe lejet për tokën dhe puna është më e ngadaltë dhe mund të jetë më e shtrenjtë”.

Reklama

Për shembull, Reynolds tha se instalimi dhe groposja e një kablloje nënujore zgjat rreth 18 minuta dhe kushton rreth 1,700 euro për çdo 1.6 kilometër kabllo. Në tokë, do të duheshin rreth 14 ditë dhe do të kushtonte rreth 165,000 euro për milje.

Fizibiliteti i ruajtjes së të dhënave nënujore u vërtetua nga Microsoft në vitin 2020.

Reklama

Në vitin 2018, gjiganti i softuerit lansoi “Project Natick”, duke hedhur një qendër të dhënash që përmbanin 855 serverë në shtratin e detit jashtë Orkney, një arkipelag në bregun verilindor të Skocisë.

Dy vjet më vonë, qendra zbuloi se vetëm tetë serverë ishin të dëmtuar, derisa mesatarja në tokë në të njëjtën kornizë kohore do të ishte 64.

Reklama

Lidhje më e shpejtë

Përveç uljes së kostove dhe gjurmës së tyre mjedisore, qendrat e të dhënave nënujore mund të ofrojnë gjithashtu një lidhje më të shpejtë në internet.

Rreth 40 për qind e popullsisë së botës jeton brenda 100 kilometrave nga një bregdet dhe në qendrat kryesore urbane bregdetare si Los Angeles, Shangai dhe Stambolli, instalimi i qendrave të të dhënave të Subsea mund të përmirësojë shumë mënyrën se si njerëzit përdorin pajisjet e tyre.

Reklama

Sinjalet udhëtojnë me 200 kilometra për mili-sekondë dhe qendra mesatare e të dhënave është 400 kilometra larg nga një përdorues interneti, që do të thotë se një udhëtim vajtje-ardhje zgjat 40 mili-sekonda. Kjo mund të reduktohet deri në 20 herë në 2 mili-sekonda nga bazat Subsea për shkak të distancës së reduktuar.

Reklama

“Konkurrentët e mi janë qendrat e të dhënave joefikase dhe të kota, të cilat krijojnë probleme afatgjate biznesi, mjedisore dhe shoqërore që nga dita e ndërtimit”, tha Reynolds.

“Lojtarët në hapësirën e qendrës së të dhënave nënujore janë, të paktën tani për tani, aleatë në distanca të gjata dhe jo konkurrentë. Ne kemi nevojë për njëri-tjetrin nëse duam të riformësojmë dhe ridizajnojmë industrinë për mirë”. /Telegrafi/

Përktheu dhe përshtati: Arigona Bytyçi 

Reklama