Rafa Marquez fitoi gjithçka gjatë kohës së tij në Barcelonë, duke e bërë atë një legjendë në Meksikë dhe Spanjë, megjithatë ai lehtë mund të ishte bërë një ikonë kulti për Real Madridin.

Rafa u largua nga Monaco për në Barcelonë në vitin 2003 pas një mosmarrëveshjeje me Didier Deschamps. Ai vazhdoi të kalojë shtatë vjet me Barcelonën, duke u larguar në vitin 2010.

“Sandro Rosell më telefonoi. Ai më tha se ata po përgatisnin një projekt në Barcelonë dhe se donin njerëz si unë”, ka thënë fillimisht Marquez për El Chiringuito.

“Më duhej të luftoja me Monacon pasi ishim në një nivel të mirë në atë kohë, nuk ishim kampionë në 2002, por u kualifikuam në Ligën e Kampionëve. Deschamps më tha se nuk donte që unë të largohesha”.

“Kam pasur disa konflikte sepse nuk doja ta humbisja këtë mundësi për t’iu bashkuar Barcelonës dhe aty ndërhyri Jorge Mendes”.

“Jam shumë krenar sepse kam ardhur në një kohë kur Barcelona nuk po fitonte trofe. Unë kam qenë pjesë e rindërtimit të tyre dhe jam shumë krenar që jam pjesë e kësaj kohe”, përcjell Telegrafi.

Marquez u largua nga Barcelona një vit para përfundimit të kontratës së tij

Meksikani ishte një figurë kyçe për Barcelonën dhe filloi rregullisht derisa u dëmtua në gjysmëfinalet e Ligës së Kampionëve në vitin 2009, pas së cilës Pep Guardiola ndaloi së konsideruari atë për përzgjedhje.

“U lëndova në gjysmëfinalen e Ligës së Kampionëve kundër Chelseat, në vitin që e fituam atë në 2009. Pas lëndimit tim, Pep filloi të mos më merrte më”.

“Unë jam konkurrues dhe nuk doja të jem në stol… fola me të dhe ai thjesht më tha se u besonte më shumë të tjerëve dhe se mund të qëndroja aty, por nëse doja të largohesha dyert ishin të hapura dhe nuk mund të duroja të mos luaja në një ekip të tillë”.

Një meritë për veten e tij, Marquez ishte një profesionist brenda dhe jashtë fushës dhe nuk përjetoi asnjë konflikt me tifozët.

“Ishte e vështirë në fushë, por jashtë saj gjithmonë jam përpjekur të sillem ashtu siç më kanë mësuar prindërit e mi”.

“Doja të isha egoist në fushë si qendërmbrojtës, padyshim që gjithmonë doja të filloja si titullar. Mentaliteti që kisha ishte gjithmonë të isha më i miri”.

Marrëdhëniet me Messin

“Ishte vërtet mirë, le të themi se nuk ishim shokët më të mirë, por në zhveshtore ne kishim gjithmonë një marrëdhënie miqësore”.

“Ai ishte i qetë, unë isha gjithashtu, por në fushë ne u transformuam, ishim të ndryshëm, por unë gjithmonë shkoja mirë me Leon”.

Ronaldinho apo Messi?

“Ronaldinho. Unë kam qenë në gjendje të ndaj fillimin e kohës sime me të në Barcelonë”.

“Natyrisht që Messi është jashtë kësaj bote, por Ronaldinho kishte atë magji, atë festë dhe atë gëzim”.

Guardiola është trajneri më i mirë në botë

Marquez foli edhe për trajnerët e tij që kishte gjatë karrierës së tij, por që Guardiola ishte më i miri.

“Kam pasur Didier Deschamps në Monaco, pastaj Frank Rijkaard, Guardiola e kështu me radhë. Për mua Guardiola është më i miri, ai është shumë i mençur dhe dinte për të gjitha gjërat e futbollit”.

Pranë Real Madridit

Ish-reprezentuesi i Meksikës ishte afër bashkimit me Real Madridin gjatë vitit të tij të dytë në Monaco, por nënshkrimi i Ronaldo Nazario e ndaloi atë të bashkohej.

“Isha shumë afër për t’iu bashkuar Real Madridit… por ata ishin në procesin e Galacticos. Në atë kohë ishte Ronaldo dhe lëvizja ime nuk ndodhi kurrë. Për fat, Ronaldo më pengoi të bashkohesha me Madridin”.

Rafa Marquez aktualisht jeton në Madrid, por thotë se do të jetë tifoz i Barcelonës derisa të vdesë.

“E vërteta është se kur shkoj në një restorant njerëzit më njohin, edhe nëse ata mbështesin Madridin, ata gjithmonë më thonë ‘ti ishe një lojtar i mirë, duhet ta pranoj’. Por unë jam një Cule derisa të vdes”, përfundoi legjenda e Barçës. /Telegrafi/