Njerëzit që rrallë flasin për ndjenjat e tyre shpesh i fshehin emocionet e tyre jo sepse nuk i kanë, por sepse kanë mësuar në fëmijëri se heshtja është më e sigurt se sinqeriteti.
Psikologët theksojnë se mesazhet që fëmijët marrin nga prindërit dhe mjedisi i tyre mund të ndikojnë në mënyrën se si ata përballen me emocionet dhe marrëdhëniet më vonë.
Ja gjashtë mësime që njerëzit që rrallë flasin për ndjenjat e tyre shpesh i kanë mësuar në fëmijëri.
"Ndjenjat i bëjnë të tjerët të ndihen në siklet"
Fëmijët që kanë dëgjuar shpesh komente si "Mos qaj" ose "Mos bëj skenë" mund të arrijnë në përfundimin se ndjenjat e tyre nuk janë të mirëseardhura. Si të rritur, ata shpesh i minimizojnë problemet e tyre ose shmangin të flasin për to, në vend që të tregojnë hapur se si ndihen, shkruan YourTango.
"Të kërkosh ndihmë nuk ka kuptim"
Nëse prindërit nuk janë të disponueshëm emocionalisht ose të mbingarkuar, një fëmijë mund të mësojë të mbështetet vetëm te vetja. Njerëz të tillë rrallë kërkojnë ndihmë edhe kur kanë vërtet nevojë për të, gjë që mund ta bëjë të vështirë krijimin e marrëdhënieve të ngushta.
"Është më e sigurt të kërkosh më pak"
Disa fëmijë kanë mësuar se do të shmangin konfliktin nëse nuk i shprehin nevojat e tyre. Si rezultat, ata shpesh i vënë të tjerët para vetes më vonë, kanë vështirësi të kërkojnë favore dhe ndihen fajtorë kur duan diçka për veten e tyre.
"Të tjerët nuk do të më kuptojnë"
Nëse fëmijëve u thuhet shpesh se po reagojnë tepër ose janë tepër të ndjeshëm ndërsa rriten, ata përfundimisht mund të ndalojnë së besuari se dikush do t'i kuptojë. Psikologu Carl Rogers besonte se një ndjenjë mirëkuptimi është një nga themelet e marrëdhënieve të shëndetshme dhe mungesa e saj mund ta bëjë të vështirë shprehjen e emocioneve.
"Dobësia mund të shfrytëzohet"
Fëmijët, ndjenjat e të cilëve janë tallur ose nënçmuar, mund të arrijnë në përfundimin se shfaqja e cenueshmërisë nuk është e sigurt. Kjo ua vështirëson atyre hapjen ndaj të tjerëve më vonë, madje edhe ndaj njerëzve që u besojnë.
"Emocionet duhet të përpunohen së pari brenda vetes"
Disa njerëz nuk i fshehin ndjenjat e tyre nga frika, por sepse gjatë rritjes së tyre u është mësuar se nuk kishte vend për to. Si rezultat, ata kalojnë një kohë të gjatë duke analizuar emocionet e tyre përpara se t'i ndajnë ato me të tjerët, dhe shpesh mundësia për të folur për to kalon ndërkohë.
