Fëmijët që i thonë shpesh këto fjali kanë inteligjencë të lartë emocionale
Askush nuk lind me aftësi të përsosura sociale, ato zhvillohen nëpërmjet vëzhgimit nga të rriturit dhe praktikës në një mjedis të sigurt.
Komunikimi, inteligjenca emocionale, vendosja e kufijve dhe empatia i ndihmojnë fëmijët të ndërtojnë vetëbesim, të lundrojnë në marrëdhënie më lehtë dhe të përballojnë më mirë stresin dhe sfidat.
Fëmijët që zhvillojnë aftësi të forta sociale bëhen më fleksibël, më të adaptueshëm dhe më të vetëdijshëm për emocionet e tyre me kalimin e kohës. Kelsey Mora, një terapiste e licencuar me vite përvojë pune me fëmijë dhe familje, identifikoi disa fraza që përdoren shpesh nga fëmijët me aftësi sociale dhe shpjegoi se si prindërit mund ta inkurajojnë një sjellje të tillë që në moshë të vogël.
"Jam i mërzitur"
Fjali të tilla si "Jam i mërzitur" tregojnë se fëmija ka të ngjarë të jetë rritur me të rritur që diskutojnë hapur emocionet dhe e ndihmojnë atë t'i kuptojë ato.
Fëmijë të tillë kanë më shumë gjasa të njohin ndjenjat e tyre dhe të ndihen të sigurt duke i shprehur ato. Me kalimin e kohës, ata mësojnë të përballojnë jo vetëm lumturinë, por edhe trishtimin, frikën, shqetësimin, xhelozinë ose vetminë.
"Vëllai është i mërzitur, i duhet pak hapësirë"
Kjo lloj deklarate tregon zhvillimin e empatisë dhe të mirëkuptimit të njerëzve të tjerë.
Fëmijët që rriten në një mjedis ku diskutohen hapur emocionet kanë më shumë gjasa të dallojnë kur dikush po kalon vështirësi dhe të dinë si të reagojnë. Ata mësojnë të respektojnë kufijtë e të tjerëve, por edhe të dallojnë kur vetë kanë nevojë për paqe dhe hapësirë.
"Kush do të jetë atje?"
Një pyetje si kjo tregon se fëmija po përpiqet të përgatitet për një situatë të re.
Prindërit që flasin me fëmijët e tyre për përvojat dhe pritjet e reja shpesh rrisin fëmijë që janë më të adaptueshëm dhe të sigurt në situata sociale. Fëmijë të tillë janë më të gatshëm të provojnë gjëra të reja dhe të përballen me pasigurinë më lehtë sepse dinë si të përgatiten.
"Bëra një gabim"
Aftësia e një fëmije për të pranuar një gabim është një shenjë e rëndësishme e pjekurisë emocionale.
Fëmijët që rriten në një mjedis ku gabimet nuk ndëshkohen tepër, por shihen si një mundësi për të mësuar, janë më të gatshëm të kërkojnë falje, të përpiqen të ndreqin gabimet dhe të provojnë përsëri.
Fëmijë të tillë shpesh janë më tolerantë ndaj vetes dhe të tjerëve dhe reagojnë më fleksibilisht ndaj ndryshimeve.
"Kam një ide"
Kjo fjali tregon se fëmija nuk ka frikë të shprehë mendimin e tij ose të saj dhe të përfshihet në aktivitete të përbashkëta.
Fëmijët që rriten në një mjedis që inkurajon bashkëpunimin dhe pranon diversitetin kanë tendencë të kenë më shumë vetëbesim për të paraqitur idetë e tyre dhe për të marrë iniciativa.
