“Po të më doje, do ta bëje”: 11 fjali që fëmijët përdorin për t’ju ngjallur faj dhe për t’ju bërë të dorëzoheni

Nga “ma ke borxh” te “prindërit e mirë këtë e bëjnë” – psikologët tregojnë si t’i dalloni presionet emocionale dhe të vendosni kufij pa e prishur marrëdhënien me fëmijën
Ndonjëherë dashuria prindërore, ndjenja e fajit dhe dëshira për të qenë gjithmonë mbështetje për fëmijët e bëjnë të vështirë vendosjen e kufijve të shëndetshëm. Psikologu dhe këshilltari për prindër Jeffrey Bernstein paralajmëron se fëmijët e rritur ndonjëherë përdorin “truke” emocionale për të marrë atë që duan. Ja disa fjali që ia vlen t’i dalloni – dhe mënyra se si mund t’u përgjigjeni.
1. “Nuk të kërkova të më lindje.”
Kjo fjali mund t’i shkaktojë lehtësisht prindit ndjenjë faji. Në vend që të dorëzoheni menjëherë, përpiquni të qëndroni të qetë dhe të tregoni empati, por njëkohësisht bëjeni të qartë se ku janë kufijtë tuaj.
2. “Ma ke borxh.”
Gabimet e së kaluarës nuk duhet të përdoren si “armë” për t’ju detyruar të bëni diçka që nuk dëshironi. Nëse keni gabuar për diçka, pranojeni dhe kërkoni falje – por kjo nuk do të thotë se duhet ta “shlyeni” atë gabim përgjithmonë.
3. “Po të isha unë prind, do ta bëja këtë për ty.”
Fjali të tilla mund t’ju bëjnë të ndiheni si prind i keq vetëm sepse keni thënë “jo”. Dëgjojeni fëmijën, por mos lejoni që ndjenja e fajit t’ju shtyjë të shkelni kufijtë tuaj.
4. “Ti po i zhvlerëson ndjenjat e mia.”
Disa shprehje nga psikologjia dhe terapia mund të përdoren në mënyrë që prindi të vendoset në një pozicion më të dobët. Është e rëndësishme të dëgjoni atë që ndien fëmija, por edhe të kuptoni se edhe emocionet tuaja kanë vlerë.
5. “Mendova se mund të mbështetesha te ti, por duket se nuk mundem.”
Prindërit dhe fëmijët e rritur mund të kenë pritshmëri jorealiste ndaj njëri-tjetrit. Kur nga prindi pritet ndihmë, para, kohë ose disponueshmëri e vazhdueshme, lehtësisht lindin zemërimi dhe pakënaqësia.
Kufijtë e shëndetshëm nuk janë shenjë e mungesës së dashurisë.
6. “Po të më doje vërtet, do ta bëje këtë për mua.”
Dashuria nuk duhet të kushtëzohet nga gatishmëria jonë për të bërë gjithmonë lëshime. Nëse fëmija përpiqet t’ju bindë se do ta dëshmoni dashurinë vetëm duke bërë atë që kërkon, ndaloni dhe mendoni nëse kërkesa e tij është vërtet e arsyeshme.
7. “Ti nuk mendon kurrë për askënd përveç vetes.”
Shpesh prindërit e kanë të vështirë të mbrojnë nevojat e tyre, sepse kanë frikë nga konflikti ose se do ta lëndojnë fëmijën. Megjithatë, kujdesi për veten nuk është egoizëm. Mund ta dëgjoni fëmijën pa hequr dorë nga kufijtë tuaj, transmeton Telegrafi.

8. “Është përgjegjësia jote të kujdesesh që unë të jem mirë.”
Prindërit natyrshëm dëshirojnë që fëmijët e tyre të jenë të lumtur dhe të sigurt. Por, veçanërisht kur fëmijët janë të rritur, secili është përgjegjës për vendimet, sjelljen dhe jetën e vet.
Prindi mund të ofrojë mbështetje, por nuk mund të kontrollojë çdo aspekt të jetës së fëmijës.
9. “Mirë atëherë, do të përfundoj i pastrehë.”
Kërcënimet me skenarët më të këqij mund të përdoren për ta bërë prindin të heqë dorë nga kufijtë e vendosur. Nëse fëmija jeton me ju, keni të drejtë të flisni për rregullat e jetës së përbashkët dhe të gjeni një zgjidhje të pranueshme për të dyja palët.
10. “Prindërit e mirë i bëjnë këto gjëra për fëmijët e tyre.”
Krahasimi me prindër të tjerë mund të shkaktojë pasiguri dhe ndjenjë faji. Nëse fëmija mendon se keni bërë diçka gabim, dëgjojeni dhe pranoni atë që është e rëndësishme. Por nuk jeni të detyruar të pranoni çdo gjykim të tij ose të dëshmoni vazhdimisht se jeni “prind i mirë”.
11. “Ti nuk më ke mbështetur kurrë kur isha fëmijë.”
Gabimet e së kaluarës duhen pranuar kur është e nevojshme. Kërkimi i faljes dhe marrja e përgjegjësisë mund të jenë hapa të rëndësishëm drejt një marrëdhënieje më të mirë.
Megjithatë, biseda duhet të çojë drejt mirëkuptimit dhe ndryshimit, jo drejt ndëshkimit të prindit vazhdimisht për të njëjtat gabime.
Kufijtë nuk janë refuzim
Nëse i njihni disa prej këtyre fjalive në komunikimin me fëmijën tuaj, kjo nuk do të thotë automatikisht se ai është manipulues. Është e rëndësishme të shikoni kontekstin, të dëgjoni nevojat e tij dhe të përpiqeni të kuptoni se çfarë fshihet pas reagimeve të tij.
Megjithatë, dashuria prindërore nuk do të thotë se duhet të thoni gjithmonë “po”. Keni të drejtë për kohën, energjinë, paratë, privatësinë dhe qetësinë tuaj. Kufijtë e shëndetshëm mund të jenë pikërisht ajo që e bën marrëdhënien mes prindit dhe fëmijës më të fortë dhe më cilësore. /Telegrafi/








































