Një grua rrëfen vështirësitë që po përjeton me vajzën e bashkëshortit nga martesa e parë, ndërsa ekspertët shpjegojnë pse fëmijët reagojnë kështu dhe si mund të ndërtohet një marrëdhënie e shëndetshme
Të krijosh një familje me një partner që ka fëmijë nga një martesë e mëparshme nuk është gjithmonë e lehtë. Një grua ka ndarë historinë e saj, duke treguar se vajza e bashkëshortit nuk e pranon dhe bën gjithçka për ta larguar nga jeta e tij.
"Kur u martuam, vajza e burrit tim ishte pesë vjeçe. Nuk e prisja që ajo do të jetonte një javë me ne dhe javën tjetër me nënën e saj. Është kokëfortë dhe sillet me armiqësi ndaj meje. Kam përshtypjen se ende shpreson që prindërit e saj të ribashkohen.
Natën zgjohet duke qarë dhe i lutet të atit të kthehet te nëna e saj. Kur kërkon vëmendjen e tij, qan dhe shtiret si viktimë. Sapo ai del nga shtëpia, më thotë: 'Mami nuk të ka falur', ose 'Nuk di të gatuash, nuk do ta ha këtë'.
Shpesh më vë në provë, më fsheh sendet dhe shpik histori për mua që nuk janë të vërteta. Po ma kthen jetën në ferr dhe kam frikë se kjo situatë po dëmton edhe martesën time.
Burri im dëshiron shumë që ne të kemi një marrëdhënie të mirë. Ajo është vajza e tij e dashur dhe e kuptoj plotësisht sa shumë e do. Prandaj e di se nuk ka kuptim të konkurroj me një fëmijë për vëmendjen e tij.
Megjithatë, ndihem plotësisht e pafuqishme. Çdo ditë jam më e dëshpëruar dhe e mbushur me emocione negative. Nuk dua të ndahem nga burri, sepse e dua sinqerisht. E di se ndoshta kjo vajzë po e përjeton më rëndë se të gjithë ne, por kjo jetë është bërë shumë e vështirë dhe nuk di më si të veproj. Ajo dëshiron të më largojë nga jeta e babait të saj, ndërsa unë nuk e di edhe sa do të mund ta përballoj."
Pse reagon kështu fëmija?
Psikologia Irina Perelomova shpjegon se fëmijët nuk janë kurrë "ish-fëmijë" dhe do të mbeten gjithmonë pjesë e rëndësishme e jetës së prindërve.
Sipas saj, vajzat shpesh e idealizojnë babanë, sidomos pas divorcit të prindërve, ndaj partneren e re mund ta shohin si kërcënim ose rivale.
"Lakmia për vëmendje, xhelozia dhe qëndrimi armiqësor nuk janë të pazakonta. Fëmija përpiqet të ruajë vendin që kishte më parë në jetën e të atit", shpjegon psikologia, transmeton Telegrafi.
Mos u përpiqni të zëvendësoni nënën
Perelomova thekson se gabimi më i madh është kur njerka përpiqet të marrë rolin e nënës biologjike.
"Fëmija tashmë ka një nënë. Qëllimi juaj nuk është ta zëvendësoni atë, por të ndërtoni gradualisht një marrëdhënie të bazuar në besim dhe respekt."
Sipas saj, kjo kërkon kohë, durim dhe qëndrueshmëri, jo ultimatume apo garë për vëmendjen e babait.
Ritualet e përbashkëta ndihmojnë
Psikologia rekomandon krijimin e kujtimeve të përbashkëta përmes ritualeve të vogla familjare, si drekat së bashku, leximi i një historie para gjumit, shëtitjet apo festimi i ditëlindjeve.
Këto momente i japin fëmijës ndjenjë sigurie dhe e ndihmojnë të pranojë më lehtë ndryshimet në familje.
Respekti është më i rëndësishëm se gjithçka
Ekspertja thekson se partnerja nuk duhet të ndihet në faj nëse nuk e do fëmijën e bashkëshortit si fëmijën e saj.
"Mjafton ta respektoni dhe të silleni me sinqeritet ndaj saj. Respekti është themeli i çdo marrëdhënieje të shëndetshme, ndërsa dashuria shpesh ndërtohet me kalimin e kohës."
Ajo përfundon se, kur të rriturit veprojnë si një ekip, pa akuza dhe rivalitet, fëmija ndihet më i sigurt dhe marrëdhëniet familjare bëhen gradualisht më të harmonishme. /Telegrafi/
