Hapësira prej 130 metrash katrorë, dikur e zbrazët dhe e lënë pas dore, sot është kthyer në një shtëpi të ngrohtë me dritë natyrale, dru, elemente industriale dhe detaje të punuara me dorë
Hapësira nën çatinë e një shtëpie familjare është shndërruar në një banesë të mrekullueshme falë arkitektes Agnieszka Szalbierz. Kështu u realizua ëndrra e pronarit, i cili kishte hyrë në këtë hapësirë që kur ishte fëmijë, gjatë qëndrimeve në shtëpinë e gjyshit.
Shtëpia ishte ndërtuar nga stërgjyshi i tij para më shumë se 100 vjetësh, por ende ishte në gjendje të mirë. Katet e tjera ishin rinovuar disa herë gjatë viteve, ndërsa tavani kishte mbetur i paprekur deri tani, kur pronari i ri vendosi ta kthente atë në shtëpinë e tij të re.
Gjatë hartimit të projektit duhej të zgjidheshin edhe aspektet teknike, si instalimet dhe izolimi. Nënkulmi kërkonte rinovim të plotë: ishte i zbrazët, i lënë pas dore dhe pa elementet bazë, si instalimet e ujit dhe gazit, banja dhe kuzhina, transmeton Telegrafi.
Sfidë kryesore për arkitekten ishte krijimi i një organizimi funksional të hapësirës. Siç thekson ajo, pikërisht këtu vizioni duhej t’i përshtatej realitetit të ndërtesës, sepse objekti nuk lejonte vendime të rastësishme.
Qëllimi ishte që nënkulmi të ruante hapësirën e hapur, me frymë industriale dhe moderne, por pa u dukur i zbrazët. Në 130 metra katrorë u krijua një organizim shumë i mirë: hapësirë e hapur ditore me sallon, kuzhinë dhe tryezari, një zyrë e vogël, dhomë gjumi dhe banjë.
Oxhaku qëndron si pikë qendrore e të gjithë organizimit. Pranë tij ndodhet qasja në tarracën e çatisë dhe soba me dru, e cila sjell ngrohtësi dhe atmosferë të këndshme në ditët e ftohta. Soba shërben si burim shtesë ngrohjeje, pasi në banesë është instaluar edhe ngrohja qendrore.
Hapësira ditore ka edhe një vlerë të veçantë personale. Babai i pronarit, i cili e ka zdrukthëtarinë hobi, ka punuar dy tavolina nga druri i shpëtuar gjatë rinovimit. Njëra ndodhet në tryezari, ndërsa tjetra në sallon dhe shërben si tavolinë kafeje.
Edhe vetë pronari është i dhënë pas punës me dorë. Ai ka derdhur vetë pllakat e punës prej betoni antracit për dollapët e kuzhinës.
Ishulli i zi i kuzhinës organizon hapësirën dhe shërben si qendër për mbledhje e qëndrime të përbashkëta. Ai krijon kontrast me pjesën tjetër të ambientit ditor, ku dominojnë druri dhe stili rustik. Dizajni i kësaj pjese është modern dhe i përmbajtur, por jo i ftohtë.
Një nga vendimet më të guximshme në mobilimin e nënkulmit ishte dyshemeja e bardhë në të gjithë sallonin dhe dhomën e gjumit. E realizuar nga rrëshirë e përshtatshme, ajo rezulton praktike, ndërsa në kombinim me muret dhe tavanin e bardhë fsheh pjerrësitë dhe lartësinë relativisht të ulët të tavanit.
Ky zgjidhje i organizon më mirë përmasat dhe ndihmon në zbutjen vizuale të gjeometrisë së vështirë të nënkulmit.
Dhoma e gjumit ruan një ton më të qetë. Ngjyra e gjelbër e errët thekson zonën e krevatit, e kombinuar me ndriçim të thjeshtë dhe mobilie metalike. Një hyrje e fshehur çon drejt gardërobës, të vendosur brenda një dollapi të vjetër.
Ky detaj e kthen një pjesë të zakonshme të banesës në një rrëfim të vogël për kalimin nga një hapësirë në tjetrën. Në gardërobë, e cila e lehtëson ndjeshëm ruajtjen e rregullit në banesë, hyhet përmes dollapit të vjetër të gjetur gjatë rinovimit. Sikur të hysh në Narnia. /Telegrafi/
