Psikologët thonë se pjekuria, përgjegjësia dhe aftësia për t’u përballur me situata të papritura janë më të rëndësishme sesa vetë numri i viteve
Pushimet verore janë sfidë për shumë prindër, të cilët përballen me një dilemë të rëndësishme: kur është koha e duhur që fëmija për herë të parë të qëndrojë vetëm në shtëpi?
Kjo është një pyetje që pothuajse çdo prind ia bën vetes në një moment të rritjes së fëmijës. Megjithatë, nuk ekziston një rregull i vetëm që vlen për të gjithë. Çdo fëmijë është i ndryshëm, ndërsa vendimi varet para së gjithash nga pjekuria, përgjegjësia dhe aftësia e tij për t’u gjendur në situata të ndryshme.
Prindërit kanë detyrë t’i sigurojnë fëmijës mbikëqyrje të përshtatshme, ndërsa vlerësimi nëse ai mund të qëndrojë vetëm duhet të bazohet në moshën dhe pjekurinë e tij. Fëmijët e moshës parashkollore nuk duhet të lihen pa mbikëqyrjen e një të rrituri, transmeton Telegrafi.
Mosha nuk është kriteri i vetëm
Kur bëhet fjalë për fëmijët shkollorë, mosha nuk është i vetmi kriter. Shumë më e rëndësishme është si është fëmija nga karakteri. Nëse është i frikësuar, i pasigurt ose reagon me vështirësi në situata të panjohura, nuk është e këshillueshme të qëndrojë vetëm në shtëpi.
Në anën tjetër, nëse fëmija tregon përgjegjësi, pavarësi dhe pjekuri, mund të qëndrojë vetëm herë pas here pas fillimit të shkollës, por gjithmonë me përgatitje të duhur.
Para se të merrni këtë vendim, bisedoni me fëmijën dhe shikoni si do të reagonte në situata të ndryshme. Pyeteni:
– Çfarë do të bëje nëse dikush do të binte në derë?
– Si do të veproje nëse do të vëreje tym, zjarr ose rrjedhje uji?
– A do t’i tregoje një personi të panjohur në telefon se je vetëm në shtëpi?
– Kujt mund t’ia hapësh derën?
– Kur duhet t’i telefonosh menjëherë prindërit ose një të rrituri tjetër?
– Me çfarë do të merresh derisa të kthehemi?
Po aq e rëndësishme është që edhe prindërit t’i përmbahen marrëveshjes me fëmijën. Nëse prisni që ai t’i respektojë rregullat, edhe ju duhet ta mbani premtimin dhe të ktheheni në kohën e caktuar. Vonesa mund të shkaktojë frikë dhe pasiguri te fëmija.
Kur mund ta lini fëmijën vetëm në shtëpi? Mosha nuk është gjëja kryesore
Fëmija duhet të përgatitet gradualisht
Prindërit kanë përgjegjësi të vlerësojnë nëse fëmija i tyre është mjaftueshëm i pjekur për këtë hap. Në disa vende, si në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ekzistojnë rekomandime sipas të cilave fëmijët më të vegjël se 12 vjeç nuk duhet të lihen vetëm, përveçse për periudha shumë të shkurtra. Po ashtu, të miturit nën 16 vjeç nuk rekomandohet të qëndrojnë vetëm gjatë natës.
Megjithatë, këto rekomandime nuk janë të njëjta kudo dhe shpesh nxisin mendime të ndryshme mes prindërve.
Ekspertët këshillojnë që fëmija të mësohet gradualisht me qëndrimin vetëm në shtëpi. Në fillim, kjo mund të jetë për dhjetë ose pesëmbëdhjetë minuta, ndërsa më vonë koha mund të zgjatet pak nga pak.
Është e rëndësishme që fëmija ta dijë qartë çfarë i lejohet dhe çfarë nuk i lejohet të bëjë kur është vetëm. Pas kthimit, prindi duhet të bisedojë me të dhe ta pyesë si e ka kaluar kohën.
Çfarë duhet të vlerësojnë prindërit?
Para se ta lënë fëmijën vetëm në shtëpi për herë të parë, prindërit duhet ta vlerësojnë me kujdes pjekurinë e tij. Edhe pse ka dallime të mëdha mes fëmijëve të së njëjtës moshë, shumë ekspertë mendojnë se fëmijët më të vegjël se 12 vjeç nuk duhet të qëndrojnë vetëm për periudha të gjata, as nën mbikëqyrjen e një fëmije tjetër.
Varësisht nga pjekuria, një fëmijë pas klasës së katërt të shkollës fillore, pra rreth moshës 10 deri në 12 vjeç, mund të qëndrojë vetëm dy deri në tri orë, nëse është i përgatitur dhe ndihet i sigurt.
Prindërit duhet të vlerësojnë si ndihet fëmija kur mendon se do të mbetet vetëm në shtëpi dhe nëse është i aftë të kujdeset për veten gjatë asaj kohe. Po ashtu, duhet të mendojnë nëse ai i respekton rregullat dhe marrëveshjet, si reagon në situata stresuese ose të panjohura dhe nëse di si t’i kontaktojë prindërit apo një person tjetër të afërt në rast nevoje.
Kur të vlerësoni se fëmija është mjaftueshëm i pjekur, organizojeni qëndrimin e parë vetëm në shtëpi me kujdes dhe gradualisht. Në këtë mënyrë, ndërtohet vetëbesimi, përgjegjësia dhe ndjenja e sigurisë te fëmija, duke ruajtur njëkohësisht besimin mes jush. /Telegrafi/
