Taulanda Jupi

Ku i keni “gjeneral”!?

Ku e keni sigurinë?

Ku e keni ekonominë?

Ku e keni reformën në drejtësi?

Ku e keni reformën në arsim?

Ku e keni reformën në shëndetësi?

Ku i keni standardet në zgjedhje?

Ku i keni integrimin dhe negociatat?

Ku i keni investimet strategjike dhe jo vetëm?!

Ku i keni premtimet e pambajtura të Rilindjes, “gjeneral”?

Sot, shqiptarët e kanë kuptuar se drejtohen nga individë me synime makiaveliste, objektivi i të cilëve, pas pasurimit përmes zhvatjes pa masë, pa sens dhe pa kufi, nuk shkon përtej mbajtjes së pushtetit me çdo kusht, me çdo çmim, me çdo sakrificë që fatkeqësisht bie në kurriz të vetë shqiptarëve, duke i privuar gjithsecilit të ardhmen evropiane.

Në fund të gjithë këtij rrugëtimi të lodhshëm e rraskapitës, shqiptarët nuk duan të bëjnë më popullin viktimë që për dreq drejtohen nga politikanë pa ideale, pa parime morale, pa vizionin e duhur që mund të projektojë Shqipërinë e të ardhmes.

Sot shqiptarët e realizojnë qartësisht se me votën e tyre ata shihen si bashkëpunëtorë në zgjedhjen e politikanëve të korruptuar, mashtruesve, kriminelëve, hajdutëve dhe tradhtarëve.

Kjo ushtri “të zgjedhurish tashmë nuk është gjë tjetër veçse një ushtri e vdekur. Nuk janë të vdekur fizikisht, por politikisht.

Ata kanë vdekur politikisht pasi janë thjesht të papërdorshëm, sepse nuk kanë as më të voglën arsye dhe të drejtë morale të shohin në sy shqiptarët dhe me pacipësi t’ju kërkojnë atyre që të vazhdojnë t’i gënjejnë , t’i zhvatin, t’i rrjepin, t’i vjedhin, t’i varfërojnë deri në kufijtë e të paimagjinueshmes, t’i sundojnë me çdo pushtet ekonomik, juridik apo mediatik, t’i ndalojnë fjalën dhe mendimin e lirë, t’i detyrojnë të largohen pa kthim nga atdheu i tyre.

“Gjenerali” dhe ushtria e tij e vdekur politikisht nuk kanë më arsye logjike për ta bërë këtë sepse u refuzuan.

Në votimet e 30 qershorit, shqiptarët refuzuan të votojnë, madje edhe një pjesë e atyre që votuan shkruan dhimbshëm mbi fletën e votimit “Më detyruan!” , duke çjerrë padashur plagën e madhe që ngërthen realitetin social tē shqiptarëve, të mosqënit i lirë në shprehjen e vullnetit dhe zgjedhjes së tyre politike.

“Gjenerali” dhe ushtria e tij e “vdekur”, të bjerrur prej mekanizmit vetshkatërrues ku ka hyrë duke rrëmbyer çdo pushtet, po shkruajnë epilogun e tyre duke dashur të certifikojnë votimet e 30 qershorit.

Por, nuk do të munden sepse këto votime treguan shkurt dhe qartë se shqiptarët po kërkojnë të bëjnë ndryshimin e madh dhe duan të jenë pjesë e këtij ndryshimi, duke kuptuar se ky ndryshim fillon nga ndërgjegjësimi qytetar për të mos përsëritur gabimet e të shkuarës.

Me refuzimin e 30 qershorit shqiptarët klithën me heshtjen e tyre për një alternativë dhe vizion të ri për të ardhmen e tyre.

Kriza e përfaqësimit, ka sjellë në nivelet më të larta të politikës modele të tilla individësh të cilat nuk kanë as fare të bëjnë me moralin dhe vlerat përfaqësuese të një shoqërie evropiane.

Ndaj, përveç varfërisë, vjedhjes, zhvatjes, mashtrimit, korrupsionit, sundimit, më 8 korrik, më së shumti shqiptarët protestojnë për një model morali.

Kjo në dukje është idealiste, por demokracia funksionale është vlerë morale, përpara se të jetë politikë.