Me pak durim, lojë dhe një rutinë të vogël, ulësja që sot shkakton lot mund të kthehet në pjesë të qetë të çdo udhëtimi
Nuk është e pazakontë që foshnja ose fëmija i vogël të kundërshtojë kur duhet të ulet në ulësen e makinës. Disa fëmijëve u pengon kufizimi i lëvizjes, të tjerëve pozicioni i panjohur i trupit, ndërsa disa thjesht i rezistojnë çdo ndryshimi në rutinë.
Lajmi i mirë është se shumica e fëmijëve, me pak durim dhe qasje të duhur, mësohen shpejt me udhëtimin në ulësen e makinës. E rëndësishme është që njohja me ulësen të bëhet gradualisht, pa presion dhe me sa më shumë përvoja pozitive.
1. Lëreni fëmijën ta njohë fillimisht ulësen në shtëpi
Mos e montoni menjëherë ulësen në makinë pas blerjes. Vendoseni në dhomën e ndenjjes ose në dhomën e fëmijës dhe lejojeni ta eksplorojë. Le të ulet në të, ta prekë, të ngjitet e të zbresë prej saj.
Në ulëse mund të vendosni lodrën e preferuar ose një arush pelushi dhe, përmes lojës, t’i shpjegoni pse në makinë të gjithë duhet të lidhen. Kur ulësja pushon së qeni diçka e panjohur dhe “e frikshme”, fëmija do ta pranojë më lehtë gjatë udhëtimit.
Për foshnjat mund të jenë të dobishme lodrat që varen në ulëse ose harku me zhurmuese, që ua tërheq vëmendjen, transmeton Telegrafi.
2. Kthejeni lidhjen me rrip në lojë argëtuese
Kundërshtimi për të hyrë në makinë nuk ndodh vetëm te foshnjat. Fëmijët në moshën kur duan më shumë pavarësi shpesh refuzojnë çdo gjë që u imponohet.
Prandaj, provoni ta ktheni gjithë procesin në lojë:
Kush do të arrijë i pari te makina?
Kush do të ulet më shpejt në ulësen e vet?
Për sa sekonda do të lidhemi të gjithë?
Ulësja e makinës mund të bëhet froni i princeshës, kabina e pilotit të një anijeje kozmike ose ulësja e një makine garash. Pak imagjinatë shpesh bën dallim të madh.
Një mënyrë e mirë është edhe “zgjedhja pa zgjedhje”. Për shembull:
“Do ta marrësh lodrën me vete në ulëse apo ta mbaj unë?”
“Ta lëshojmë këngën tënde të preferuar para se të lidhesh apo sapo të lidhesh?”
Kështu fëmija ka ndjesinë se merr pjesë në vendimmarrje.
Që loja të mos bëhet e mërzitshme, ndryshoni herë pas here skenarët dhe shtoni detaje të reja, si ngjitëse ose lodra që vendosen në dritare.
3. Krijoni një ritual të vogël dhe lodra “të veçanta” për udhëtim
Rutina u jep fëmijëve ndjenjë sigurie. Për shembull, mund të lëshoni gjithmonë të njëjtën këngë kur niseni ose të keni një libër me figura që lexohet vetëm në makinë.
Një ide tjetër e mirë është që fëmija të ketë një “lodër udhëtimi”, e cila e pret vetëm në makinë. Mund të jetë një lodër pelushi, një tabelë për vizatim ose një lodër muzikore.
Kështu, fëmija do ta lidhë udhëtimin me diçka të këndshme dhe do të ulet më me dëshirë në ulësen e makinës.
4. Udhëtimet e para le të jenë të shkurtra
Nëse është e mundur, në fillim shmangni udhëtimet e gjata. Fëmija do të mësohet më lehtë me ulësen nëse udhëtimet e para zgjasin vetëm disa minuta.
Për rrugë më të gjata, zgjidhni kohën kur fëmija zakonisht fle. Shumë fëmijë flenë shpejt gjatë udhëtimit dhe kështu rruga kalon më qetë.
Kujdesuni që temperatura në makinë të jetë e këndshme, fëmija të mos jetë i veshur tepër trashë dhe dielli të mos ia pengojë shikimin. Të dobishme mund të jenë edhe mbrojtëset e dritareve nga dielli.
Para çdo nisjeje kontrolloni nëse fëmija është vendosur si duhet dhe nëse rripat janë rregulluar mirë: mjaftueshëm të shtrënguar për mbrojtje, por jo aq sa t’i shkaktojnë parehati.
5. Me fëmijën më të rritur bisedoni dhe përfshijeni në zgjedhje
Fëmijëve më të rritur mund t’u shpjegoni thjesht pse ulësja e makinës është e rëndësishme.
Mund t’i thoni: “Ashtu si mami dhe babi përdorin rripin e sigurisë, edhe fëmijët kanë ulësen e tyre të veçantë që i mbron gjatë udhëtimit.”
Nëse po zgjidhni një ulëse të re, përfshijeni fëmijën në zgjedhjen e ngjyrës, modelit ose aksesorëve. Kur merr pjesë në vendim, ka më shumë gjasa ta përdorë me kënaqësi atë që e ka zgjedhur vetë.
Mund t’i tregoni edhe mundësitë që ka ulësja, si rregullimi i mbështetëses, i mbështetëses së kokës ose i rripave, që të ndihet i përfshirë dhe i rëndësishëm.
Çfarë nuk duhet bërë
Mos e vendosni fëmijën me forcë në ulësen e makinës dhe mos bërtisni, sepse kështu mund të krijojë edhe më shumë lidhje negative me udhëtimin.
Mos i injoroni shenjat se diçka po i pengon. Kontrolloni nëse rripat janë shumë të shtrënguar, nëse ka vapë ose nëse pozicioni i trupit nuk është i rehatshëm.
Para çdo udhëtimi kontrolloni që mes rripit dhe shpatullës së fëmijës të futet më së shumti një gisht. Kështu e dini se rripi është shtrënguar si duhet.
Jini të qëndrueshëm dhe të durueshëm. Disa fëmijëve u duhet pak më shumë kohë për ta pranuar një zakon të ri, por me përvoja pozitive dhe mbështetje nga prindërit, shumica mësohen shpejt me udhëtimin në ulësen e tyre të makinës. /Telegrafi/
