Gjendja mbizotëruese pro-ruse në publikun serb nuk është krijuar brenda natës, nuk ka rënë nga planeti Mars dhe as nuk ka ardhur nga ndonjë fenomen natyror i shkaktuar nga një lloj afërsie e vetëkuptueshme mes kombit sllav.

Është fryt i propagandës prej dekadash, të cilën e bëjnë me këmbëngulje shumica e medieve në Serbi.

Televizionet me frekuencë kombëtare, tabloidët, portalet e panumërta të djathta dhe platforma të tjera të ndryshme dezinformuese, e rëndojnë drejtpërdrejt propagandën e Vladimir Putinit.

Mijëra emisione televizive, dhjetëra mijëra tekste të shkruara, përsëritja e përditshme e frazave të ekzagjeruara propagandistike, hipnotizuan konsumatorin mesatar mediatik, duke krijuar në kokën e tij një imazh të botës që ka lidhje shumë të ndryshme me realitetin.

Në atë masë të përmbajtjes paranormale, nuk ka raporte se si duket në të vërtetë Rusia, çfarë po ndodh në atë vend të largët, por gjithçka i nënshtrohet krijimit të shfaqjes së formuar nga Kremlini.

Kjo nuk është gazetari, por program ideologjik i cili duhet të ngulitin në tru publikimin e pakujdesshëm.

“Putin është udha, e vërteta dhe jeta”, “Rusia është një fuqi e madhe dhe mbrojtës i interesave serbe, veçanërisht ndaj Kosovës”, “Perëndimi është dekadent, i korruptuar dhe para shpërbërjes”, “Rusia e Putinit është kujdestari i vetëm i vërtetë i ortodoksisë dhe vlerave tradicionale”, “Vendet demokratike kanë të keqen më të madhe në botë, ka njerëz skllevër që kalojnë në kënaqësi materiale, ndërsa në Rusi edukohet shpirti” dhe kështu me radhë me këtë stil banal. Asgjë e re, ajo është vetëm kopjet e origjinale narrativave të Kremlinit.

Falsifikimi së vërtetës

Në përhapjen e propagandës së Putinit marrin pjesë kontraktorë vendas, patriotë serbë që do të donin ta shihnin vendi si një provincë ruse.

Puna e tyre është për t’u vlerësuar, ata kanë punuar shumë për vite të tëra për të shtrembëruar ndërgjegjen e bashkatdhetarëve të tyre, kanë bërë gjithçka në fuqinë e tyre dhe dha rezultat, gjykuar nga mbështetja që gëzon Putini mes qytetarëve të shtangur nga propaganda masive.

Megjithatë, pasi Rusia ka nisur agresionin ushtarak në Ukrainë, ka pasur një nevojë për të rritur dozën e propagandës, dhe të nxjerr në pah disa kuadro të reja, kryesisht zotërinjve Kremlinin për falsifikimin e realitetit.

Puna intensive është përkthimi i autorëve të ndryshëm rusë, kryesisht kolumnistë të Putinit, analistë, propagandistë dhe intervista të herëpashershme me zyrtarë dhe ideologë. Nuk janë keq as halucinacionet e kopjimit serb të Kremlinit, por origjinali është origjinal, sidomos kur bëhet fjalë për falsifikime nga origjinalja.

Kjo nuk është e pazakontë për të besuar se frytet e çmendurisë së brendshme janë kulmi i çmendurisë, por këta njerëz e shpallën vrasësin Ratko Mlladiq në një hero, gjenocidin në Srebrenicë si një ngjarje jo-ekzistente, çetnikët si anti-fashistë dhe kriminelët si viktima të rendit të ri boteror.

Pa dyshim, ky është një projekt shtetëror, me financime të mëdha dhe mediet janë interesuar në krijimin e një pamje të shtrembëruar të realitetit, kjo nuk është një detyrë e lehtë për të bindur miliona njerëz se ajo është e zeze dhe e bardhë.

Një vrasës rus

Megjithatë, propagandistët rusë shkojnë një hap më tej, e cila është e kuptueshme dhe ata janë pjesë e një projekti shtetëror, por pas tyre është një shtet në mënyrë që ata kanë mjete më të rënda në dispozicion për ndërrimin e pikëpamjeve.

Në Iskra, portali i Emir Kushturicës, teksti “Filozofia e gjëra të përgjithshme” i shkruar nga Andrej Korobov-Latincev, i paraqitur si “kandidat i shkencave filozofike”. Filozofi uniformuar duket nga vendi i ngjarjes, nga Ukraina, ku ai është padyshim pjesë në një fushatë kriminale.

“Kjo është lufta e qenies me mosqenien. Kjo qenie ruse po kthehet në vendbanimin e saj të ligjshëm: nga Donetsku dhe Luhansku në Volnovakha dhe Slavyanski, pastaj në Kherson dhe Odessa, në Kharkiv dhe Poltava. Ushtarët e mi që janë nga ato vende telefonojnë dhe thonë se njerëzit në ato qytete qajnë nga lumturia që Rusia më në fund po kthehet. Thonë se aty kanë jetuar si në mosqenie, e këtu – qenia është kthyer! Një qenie që është, pavarësisht nga çdo gjë, prandaj është – siç shkruante Dostojevski – që kërcënohet vazhdimisht nga mosqenia”, kështu e sheh autori thelbin e ngjarjeve të luftës.

Kështu, kur trupat ruse vranë në masë civilë, dëbuan miliona njerëz, dogjën qytete e fshatrat, përdhunuan, plaçkiten, shkatërruan shkolla, kisha, spitale e monumente kushtuar Holokaustit – kjo është në të vërtetë fitorja e të qenit mbi mosqenien.

Çuditërisht kjo qenie të kujton engjëllin biblik të shkatërrimit. Duke ndjekur logjikën e këtij filozofi, triumfi përfundimtar i qenieve ruse (çfarëdo qoftë ai), do të ishte një luftë bërthamore në të cilën mungonte gjithë njerëzimi.

E vërteta ruse për përdorim lokal

Javorja Vula e Milorad Vuçeliqit solli një intervistë me historianin dhe politikanin rus Natalia Naroçnikon i njohur si ithtar i Vladimir Putinit dhe anëtar i Bordit të Fondacionit “Bota Ruse”.

“Ne nuk mund të mos reagonim. Ideologjia naziste, së bashku me militarizimin, është një instrument për një luftë të re, të tretë botërore. Perëndimi tani ka organizuar për ne një Mynih 2. Më saktësisht, ata vendosën të drejtojnë gjithë urrejtjen e tyre kundër nesh, për të kënaqur ambiciet e urrejtësve të Rusisë. Por pas Mynihut, siç e dimë, gjithmonë vjen Nurembergu”, shpjegon Naroçniko se pse Rusia e pushtoi Ukrainën.

Duke pasur parasysh se ideologu ekstremist Aleksandr Dugin argumenton se ka një të veçantë, e vërteta ruse që nuk ka të bëjë me atë që pjesa tjetër e botës beson në të vërtetën, atëherë çdo gjë është e lejuar.

Shkatërrimi i aftësive të arsyetimit

Mospërfillja e fakteve, tallja me të vërtetën dhe çdo përpjekje njerëzore për të arritur në njohjen e karakteristikave themelore të propagandës së Kremlinit, prandaj shkëputja e plotë nga realiteti shkakton halucinacione.

Portali Fakti, rregullisht publikon opinionet e një prej propagandistëve kryesor të Putinit, Peter Akopova. Në një prej teksteve të fundit ai thotë se, “konfrontimi me Perëndimin mori formën dhe prokurë-luftës, sepse kundër kësaj na çojnë në duart e ukrainasve, të cilat për këtë arsye do të armatosën më shumë, si dhe forma e luftës universale ekonomike dhe ideologjike, me anë të së cilës duan ta izolojnë, dobësojnë dhe mposhtin Rusinë me qëllim të ndryshimit të pushtetit në Kremlin”.

Akopova pastaj konstaton se, ky konflikt kërkon të zbatoj “një prej dy finale të mundshme: kapitullimin e Rusisë me shkarkimin e Putinit apo shkaktimit të krizës së rëndë me Perëndim”.

Kështu ai në fakt thotë se Rusia ka kryer agresionin kundër Ukrainës në luftë me gjithë botën perëndimore, që do të thotë se qëllimi i Putinit ishte që të rrezikonte mbijetesën e vet në pushtet.

Shkrimet e përfaqësuesve të medias së Kremlinit duken më shumë si fragmente nga antologji të pakuptimta sesa propagandës serioze.

Nuk ka nevojë për analiza të hollësishme për të zbuluar se si ata nuk po përpiqen të jenë bindëse apo të gënjejnë bindshëm.

Strategjia e tyre bazohet më tepër në prodhimin masiv të marrëzive absolute, në një shpërthim i “sulmeve” në trurin e njeriut, në abuzimin e vazhdueshëm të logjikës dhe fakteve.

Ata mendojnë se një shpërthim i tillë i zgjidhjes së marrëzive në konsumatorët e propagandës do të shkatërrojë aftësinë për të dalluar të vërtetën nga gënjeshtra, se do të shkatërrojë aftësinë e tyre për të arsyetuar.

Duke gjykuar nga mbështetja masive e Putinit dhe luftë e tij kriminale në Ukrainë, kjo duket si një strategji se propaganda jep efektet e dëshiruara.

Bombardimi masiv i publikut me propagandë në fund krijoi një atmosferë të çmendur sociale, ku qytetarët u besojnë vetëm atyre që i gënjejnë hapur dhe paturpësisht. Si në Rusi ashtu edhe në provincën e saj ballkanike. /Al Jazeera/Telegrafi/