VETËM

Poezi nga: Silvia Plath
Përktheu: Maksim Rakipaj

Shkojnë muajt një nga një,
të ftohtët shtohet edhe më.
Nuk haset në asnjë vështrim imi.
Marr një kafe në një bar plot njerëz,
me fytyra më të largëta se shtatori.
Vetëm.
Nga vetmia përvëluar.