Një restaurim i kujdesshëm dëshmon se historia, natyra dhe komoditeti bashkëkohor mund të ndërthuren me shije, pa e tepruar me luksin apo teknologjinë
Në County Clare të Irlandës, një shtëpi e vjetër prej guri është kthyer në shembull se si arkitektura tradicionale mund t’u përshtatet kërkesave të sotme, duke ruajtur karakterin origjinal. Fasada mban pamjen e një ndërtese të shekullit XVIII, ndërsa pjesa e pasme hapet me një zgjerim dykatësh, me tavane të larta dhe ndriçim të bollshëm natyror.
E vendosur në zemër të peizazhit karstik të Burrenit, kjo shtëpi e veçuar shtrihet në rreth 4.32 akra tokë. Kjo pronë është një shembull interesant se si mund të bashkohen arkitektura e vjetër, materialet lokale dhe komoditeti bashkëkohor.
Shtëpia ka tri dhoma gjumi, dy banja dhe vlerësim energjetik B3 BER. Ajo ndodhet brenda një zone të mbrojtur, çka e bën privatësinë dhe hapësirën natyrore pjesë të rëndësishme të përvojës së jetesës.
Fillimisht e ndërtuar si shtëpi prej guri në shekullin XVIII, ndërtesa u restaurua dhe u zgjerua ndjeshëm në vitin 2008. Gjatë ndërhyrjes janë ruajtur disa elemente origjinale, përfshirë murin ballor dhe oxhakun me hark prej guri të latuar në dhomën e ndenjes në katin përdhes, transmeton Telegrafi.
Një nga mësimet kryesore që jep ky projekt është rëndësia e ruajtjes së materialeve vendore. Dritaret dhe dyert prej lisi të bardhë masiv, elementet prej tunxhi dhe dyshemeja prej pishe në hapësirën e nënkulmit krijojnë një ndjesi të ngrohtë dhe të qëndrueshme. Brenda, materialet tradicionale janë kombinuar me përfundime moderne. Pllakat e mermerit shtrihen në të gjithë katin përdhes dhe plotësohen nga bordurat prej lisi masiv.
Kuzhina me lartësi të dyfishtë dhe ndriçim nga dy anë është pajisur me dollapë prej druri qershie, pajisje të integruara, pllakë induksioni, dy furra elektrike dhe sirtar ngrohës. Kjo tregon se edhe në një shtëpi me karakter historik, kuzhina mund të jetë plotësisht funksionale dhe e përshtatur për jetën moderne.
Dhoma e ndenjes është vendosur në një galeri të brendshme, për të shfrytëzuar më mirë pamjet përreth. Aty gjendet edhe një sistem i integruar zëri dhe një sobë me vajguri, që e bëjnë hapësirën më të përshtatshme për qëndrim gjatë muajve më të ftohtë.
Të dyja banjat janë të pajisura me dushe pa prag. Banja kryesore ka edhe një vaskë të lirë, me ekran televiziv, një element tipik i periudhës së njohur si Celtic Tiger në Irlandë, ndërsa në banjën e dhomës kryesore gjendet edhe një saunë infra të kuqe.
Një tjetër këshillë që del nga ky projekt është rëndësia e sistemeve të mira teknike. Shtëpia ka ngrohje nën dysheme, të furnizuar nga pompë me burim gjeotermik, si dhe sistem ventilimi me rikuperim të nxehtësisë. Sipërfaqja e brendshme arrin rreth 192 metra katrorë, duke përfshirë edhe një hapësirë të konsiderueshme nënkulmi.
Në pronë ka edhe pus të thellë, sistem për zbutjen e ujit, sistem uji me presion dhe njësi për trajtimin e ujit. Këto elemente janë veçanërisht të rëndësishme për shtëpitë jashtë zonave urbane, ku pavarësia infrastrukturore mund të jetë një përparësi e madhe.
Shtëpia ndodhet rreth 16 kilometra nga Kinvara, një vend i njohur për muzikën tradicionale irlandeze dhe ngjarjet kulturore, përfshirë festivalet Fleadh na gCuach dhe Cruinniú na mBád.
Ky shembull tregon se restaurimi i një shtëpie të vjetër nuk nënkupton domosdoshmërisht kthim prapa në kohë. Me planifikim të kujdesshëm, materiale të zgjedhura mirë dhe respekt për kontekstin lokal, një ndërtesë historike mund të bëhet një shtëpi e rehatshme, efikase dhe e përshtatshme për jetën bashkëkohore. /Telegrafi/
