Poezi nga: Silvano Conti
Përktheu: Maksim Rakipaj

... duke vrarë gjumin
përhumbem ndër vorbullat
absurde të kohës.

Turrem pas
dhe përpara gjëndem
shpesh
me detin e zymtë
që ditën parathotë.

Kaq e vetmuar
ëndrra
kaq e fshehtë ...
shenja.

PoeziFjalëtCult