Diogjeni në Athinën e lashtë e kërkonte njeriun me fener në dorë në pikë të ditës. Ky paradoks me siguri shumëkujt i është vërtitur në mendje kur i ka parë këto ditë, nëpër rrugët e qyteteve të Kosovës, panot e mëdha me moton “Kosovo, the young Europeans”.

U tha se fushata 6-milionëshe ka për qëllim ta rritë imazhin e Kosovës në botë, ndërsa duket se kjo fushatë është bërë edhe e brendshme, duke iu dedikuar edhe qytetarëve të vendit. Paradoksi këtu qëndron në faktin se taksapaguesit paskan paguar që “Saatchi&Saatchi” t'u bëjë pllakate të shtrenjta, për t'i bindur ata se janë “evropianë të rinj”, në vend që këto pllakate të gjenin vend në sheshet e Brukselit, Singaporit, New Yorkut e Hong-Kongut a Firences, si disa nga qendrat politike, ekonomike e kulturore.

Është thënë edhe më herët se fushata për rritjen e imazhit ndërkombëtar të vendit e ka huqur objektivin e caktuar. Kompania që i ka marrë paratë e taksapaguesve me spotin plagjiat (spoti i njëjtë me atë të Kosovës ka qenë i emetuar para dy vjetësh nga Orange), përveç pllakateve që tani ua stërshet qytetarëve të Kosovës, kërkon ta rritë “imazhin ndërkombëtar” të Kosovës duke e emetuar këtë spot në televizionet vendit dhe në ato të Shqipërisë.

Edhe këtu paratë e taksapaguesve shkojnë për “rrush e kumbulla”. Se objektivi është huqur dhe paradoksi e shoqëron këtë fushatë që nga fillimi, është edhe përmbajtja e spotit dhe elementi që është përzgjedhur për ta dhënë mesazhin. Për t’i bindur gjykatësit e GJND-së, Kosova shpalos në Hagë argumente historike, politike e juridike, ndërsa motoja e këtij spoti këto ditë është mirëpritur në reagimet e qarqeve “pavarësi-mohuese” se “Kosova e Ahtisaarit” është vërtet e re dhe “artificiale”, pa sakrificën shekullore për liri.

Kosova ka nevojë jetike për rritjen e njohjeve, por lokalizimi i kontributit të “Saatchit” në opinionin e brendshëm, opinionin e vendeve që tashmë e kanë njohur pavarësinë e vendit, çon drejt dështimit të kësaj fushate të paguar mjaft shtrenjtë në krahasim me efektet e pritura dhe nevojën e madhe për njohje të reja. Madje, kompania është e specializuar pikërisht në reklamimin për shitjen e produkteve e jo për të bërë diplomaci publike, prandaj huqet e fushatës janë të vazhdueshme.

Huqi më i madh i këtyre përpjekjeve vazhdon të mbetet fokus-grupi, pra opinionit që i dedikohet kjo fushatë me një spot të dyshimtë për origjinalitetin, idenë dhe shkarjet me pllakatet publicitare nëpër rrugët e vendit. Humbja më e madhe nuk janë vetëm 6 milionët, por raporti ndërmjet pritshmërisë nga kjo fushatë dhe domosdoshmërisë urgjente për rritjen e njohjeve të pavarësisë.

Opinione