Poezi nga: Manoel de Barros Përktheu: Maksim Rakipaj
Koha shkon vetëm përpara. Ne lindemi, rritemi, plakemi dhe vdesim. Për të mos vdekur, ja shkenca e poezisë: Lidhe kohën pas një shtylle! Dhe shto pastaj: ditën që jeta do të ma shpifë boll të zgjidh kohën nga shtylla!
