Mbajtja e një marrëdhënieje të shëndetshme me prindërit tuaj si i rritur është e rëndësishme, por mund të jetë edhe sfiduese. Shumë veta e kanë të vështirë të vendosin kufij për t'u siguruar që nevojat e tyre plotësohen pa u lodhur duke i kënaqur të tjerët.
Kufijtë personalë të përcaktuar qartë janë themeli i marrëdhënieve të shëndetshme, por t'i thuash "jo" një prindi është shpesh më e lehtë të thuhet sesa të bëhet. Fëmijët e rritur që besojnë se duhet t'i vënë nevojat e prindërve të tyre para të tyreve kanë tendencë të ndajnë tipare të caktuara, raporton YourTango.
Ata ndihen përgjegjës për emocionet e prindërve të tyre
Të rriturit që kanë marrëdhënie të ngushta me prindërit e tyre mund të ndihen përgjegjës për ndjenjat e tyre. Meqenëse prindërit e tyre kanë investuar kohë në rritjen e tyre, ata mund të ndihen sikur u kanë borxh gjithçka. Edhe pse duan një marrëdhënie të shkëlqyer, shpesh e gjejnë veten në një situatë ku nuk mund të thonë "jo". Ndjenja e shumë përgjegjësisë për emocionet e dikujt tjetër mund të çojë në lodhje, prandaj është e rëndësishme të vendosni kufij.
Ata ndihen fajtorë
Disa njerëz janë natyrshëm të prirur ndaj ndjenjave të fajit, të cilat mund t'i shkatërrojnë. Kur ndiejnë se dikush nuk është i lumtur me ta, veçanërisht prindërit e tyre, kjo mund të kontrollojë humorin e tyre. Për t'i kënaqur të gjithë, ata do të bëjnë çfarëdo që u kërkojnë prindërit e tyre, edhe nëse janë të rraskapitur ose kanë detyrime ndaj fëmijëve të tyre. Faji që do të ndienin i pengon të vendosin kufij sepse është më e rëndësishme për ta të ruajnë paqen.
Ata mendojnë shumë
Njerëzit që mendojnë shumë i peshojnë të mirat dhe të këqijat para se të marrin një vendim, gjë që mund t’i bëjë të vënë në pikëpyetje veten. Kur përpiqen të vendosin kufij të shëndetshëm me prindërit e tyre, ata shqyrtojnë në mendje çdo rezultat dhe reagim të mundshëm nga prindërit e tyre. Kjo mund t’i trembë dhe t’i pengojë të vendosin kufij që në fillim. Frika se mos lëndojnë prindërit e tyre e ndërlikon më tej situatën.
Ata janë tepër besnikë
Një person jashtëzakonisht besnik mund të ketë vështirësi në vendosjen e kufijve, veçanërisht me prindërit e tij. Ai dëshiron të jetë aty për të gjithë, por nuk e kupton ndikimin që kjo ka tek ai vetë. Ai e vë veten në dispozicion të njerëzve për të cilët kujdeset, pavarësisht kostos.
Nëse një person i tillë është rritur në një shtëpi pa kufij, mund të mos dijë as si t’i vendosë ato. “Nëse jeni rritur në një familje pa kufij, ka të ngjarë që askush të mos ju ketë treguar ose mësuar ndonjëherë se çfarë janë kufijtë e shëndetshëm. Vendosja e kufijve është një aftësi që mund të mësohet”, thotë punonjësja sociale Sharon Martin.
Ata janë në harmoni me emocionet e të tjerëve
Disa njerëz kanë aftësinë t’i “lexojnë” të tjerët dhe të dinë se si ndihen vetëm duke i parë. Kur një person i tillë ka një marrëdhënie të ngushtë me prindërit e tij, ai mund të ndihet përgjegjës për lumturinë e tij. Ai nuk dëshiron që kufijtë që vendos t’i lëndojnë ndjenjat e tij, kështu që do të shmangë çdo gjë që mund t’i mërzisë. Në fund të fundit, janë ata që mbajnë barrën e çdo gjëje që i shqetëson, në mënyrë që të shmangin konfliktin.
Ata shmangin konfliktet
Shumica e njerëzve i shmangin konfliktet dhe kjo mund të jetë veçanërisht e vështirë kur bëhet fjalë për prindërit. Nëse dikush dëshiron të vendosë një kufi që mund të shkaktojë shqetësim, ai do të preferojë të heshtë dhe të tolerojë atë që e shqetëson në mënyrë që të parandalojë një grindje. Për shembull, nëse prindërit e tyre vijnë pa paralajmërim për të parë nipërit e mbesat e tyre, një fëmijë i rritur mund të zgjedhë t'i mbajë ndjenjat e tij për vete për të shmangur konfliktin, edhe pse kjo sjellje është stresuese për të.
