Në një bisedë ekskluzive për podcastin e Sofascore tëquajtur “A Guest and a Half”, e moderuarnga Isabela Pagliari, Raphinhafolihapurpërdytematkryesoreqëkanëpërcaktuarvitin e tij: debatin rreth Topit të Artë dhe përgatitjen për Kupën e Botësqë po vjen me Brazilin.
Sulmuesi i Barcelonës ndau gjithashtu mendimin e tij për bashkëpunimin me Carlo Ancelottin, evolucionin e tij si lojtar dhe arsyen pse nuk ka plane të bëhet trajner pas përfundimit të karrierës.
“Do ta vendosja veten të parin” – Raphinha për Topin e Artë
Raphinha nuk e fshehu zhgënjimin e tij me çmimin. Pas një prej sezoneve më të forta të karrierës së tij, ai priste të ishte mes finalistëve.
“U mërzita. Prisja të isha të paktën në tre vendet e para”, tha ai.
I pyetur se ku do ta rendiste veten, ai ishte edhe më i drejtpërdrejtë: “Do ta vendosja veten të parin. Një çmim individual nuk mund të bazohet vetëm në një kompeticion. Për titujt që fitova, shifrat që arrita dhe gjithçka që kontribuova, mendoj se e meritoja ta fitoja”.
Ai gjithsesi vlerësoi sezonin e kandidatëve të tjerë, duke theksuar se Dembele dhe Lamine Yamal “patën sezone spektakolare”.
Pavarësisht rezultatit të Topit të Artë, paraqitjet e Raphinhas u vlerësuan përmes të dhënave objektive. Falë qëndrueshmërisë gjatë gjithë sezonit, ai fitoi dy trofe - “Lojtari më i mirë i sezonit nga Sofascore”, çmime të bazuara vetëm në performancë dhe vlerësime, jo në vota popullariteti. Ai u shpall Lojtari më i Mirë i La Ligas (Me një notë vlerësimi 7.80 nga Sofascore) dhe Lojtari më i Mirë i Ligës së Kampionëve (Me një notë vlerësimi 8.24 nga Sofascore).
Një Kupë e dytë Bote dhe përgjegjësia e veshjes së fanellës së Brazilit
Raphinha e përshkroi rrugëtimin drejt një tjetër Kupe Bote si intensiv dhe surreal: “Para thirrjes sime të parë, nuk e kisha imagjinuar kurrë se do të vishja fanellën e kombëtares. Arritja në një Kupë të dytë Bote kërkon katër vite qëndrueshmërie absurde”, shpjegoi ai.
Lëndimet mbeten një shqetësim, jo për shkak të frikës, por për shkak të paparashikueshmërisë së tyre: “Ka disa gjëra që nuk mund t’i kontrollosh. Ajo që mund të kontrollosh është rikuperimi, stërvitja e mirë dhe përgatitja fizike dhe mendore”.
Ai komentoi gjithashtu grupin e Brazilit me Marokun, Haitin dhe Skocinë, duke kërkuar respekt për çdo kundërshtar: “Njerëzit mendojnë se futbolli sot është si 15 vite më parë. Nuk është. Çdo skuadër meriton respekt. Nëse mendojmë se mjafton të hyjmë në fushë dhe të fitojmë për shkak të fanellës… nuk do t’ia dalim”.
Puna me Ancelottin dhe rilidhja me kombëtaren
Raphinha foli me superlativa për ndikimin e Carlo Ancelottit që nga marrja e drejtimit të Kombëtares: “Më befasoi shumë. Mënyra se si punon, mënyra se si qëndron pranë lojtarëve, bën një ndryshim të madh. Pas ardhjes së tij, filluam të rilidhemi sërish”.
Sulmuesi beson se Brazili ka ende hapësirë për përmirësim dhe e sheh Ancelottin si një pjesë kyçe të këtij evolucioni.
Një identitet i ri i Barçës dhe ndikimi i Flick
Tashmë një nga kapitenët e Barcelonës, Raphinha theksoi rëndësinë e Hansi Flick në rritjen e tij dhe në ringritjen e ekipit: “Flick ishte ai që praktikisht më bëri të kisha sezonin më të mirë të karrierës sime. Ai më dha besim kur mendoj se askush tjetër nuk e bëri – as vetë unë”.
Ai iu referua edhe momentit të kapur nga kamerat, ku u pa duke e ngushëlluar Flick në vijën anësore: “Është një marrëdhënie natyrale. Me kalimin e kohës ndërtuam besim dhe liri për të folur për gjithçka”.
Duke reflektuar mbi sezonin e kaluar, ku Barça fitoi të gjithë titujt vendas, ai shtoi: “Ishte një sezon ekselence. Na mungoi diçka në Ligën e Kampionëve, por niveli ishte i jashtëzakonshëm”.
Planet për të ardhmen dhe jo trajner
I pyetur për jetën pas futbollit, Raphinha ishte i prerë: “Trajner? Jo, asnjëherë. Jeta e trajnerit është shumë e lodhshme. Vjen para të gjithëve, largohesh pas të gjithëve dhe praktikisht jeton në hotele. Nuk është e drejtë për familjen”.
Ai mbetet i hapur për role të tjera në futboll, por thotë se të bëhesh trajner do të ishte “opsioni i fundit”.
Vetëreflektim dhe mentalitet
Raphinha e vlerësoi veten edhe në atributet e futbollit të Sofascore, duke treguar kërkesën e lartë ndaj vetes dhe dëshirën për përmirësim.
Ai nuk hezitoi të pranojë mangësitë e tij: “Jam shumë vetëkritik. Ndonjëherë relaksohem në momente kur nuk duhet. Sot e shoh veten më shumë si një organizator loje, dikë që mendon shpejt dhe pozicionohet mirë.”
I pyetur për ambiciet e tij për vitin 2026, ai ishte i qartë: “Të fitoj Kupën e Botës.”
Për Raphinhan, gjithçka tjetër – titujt me klubin, paraqitjet, puna e përditshme, shërben për këtë qëllim. Ky është qendra e planeve të tij dhe standardi që ai i vendos vetes për vitet në vijim./Telegrafi/