Tri tentativa të pasuksesshme me IVF: Kur duhet ndryshuar strategjia?
Pas tri dështimeve duhet analizuar shkaku i vërtetë i infertilitetit, jo vetëm të përsëritet trajtimi. Ekspertët flasin për rolin e embrionit, endometriumit, moshës dhe faktorëve që mund të ndryshojnë krejtësisht strategjinë
Pas tre përpjekjeve të pasuksesshme me fertilizim in vitro (IVF), shumë çifte përballen me pyetjen më të vështirë: a duhet të provojnë sërish në të njëjtën mënyrë apo të ndryshojnë qasje? Ekspertët e fertilitetit paralajmërojnë se vazhdimi i të njëjtit trajtim pa analizuar arsyet e dështimit shpesh nuk sjell rezultat tjetër.
Trajtimi i infertilitetit është një rrugëtim emocionalisht dhe fizikisht i lodhshëm, i mbushur me shpresë, pritje dhe zhgënjim. Sipas World Health Organization, infertiliteti prek rreth një në gjashtë persona në moshë riprodhuese në nivel global.
Ekspertët theksojnë se pas tre procedurave të pasuksesshme nuk duhet menduar vetëm për përsëritjen e ciklit, por për analizimin e thellë të shkakut pse shtatzënia nuk ka ndodhur.
Statistikat botërore tregojnë se nëse e njëjta teknologji nuk ka sjellë shtatzëni pas tre përpjekjeve, gjasat që ajo të ketë sukses pas shumë tentativave të tjera bëhen shumë të vogla ose pothuajse të papërfillshme, transmeton Telegrafi.
Prandaj, këshilla e parë për çiftet është që, pas tre përpjekjeve të pasuksesshme, të ndalen dhe bashkë me mjekët të analizojnë:
- cilësinë e vezëve dhe spermës
- zhvillimin e embrionit
- gjendjen e endometriumit
- faktorët hormonalë dhe imunologjikë
- praninë e sëmundjeve si endometrioza apo adenomioza
- ndikimin e moshës biologjike
Studime të shumta tregojnë se mosha e gruas mbetet një nga faktorët më të rëndësishëm për suksesin e IVF-së. Suksesi bie gradualisht pas moshës 35-vjeçare, ndërsa pas moshës 40-vjeçare përqindja e shtatzënive zvogëlohet ndjeshëm.
Embrioni dhe endometriumi: Dy shtyllat kryesore
Ekspertët e fertilitetit zakonisht përmendin dy elemente kyçe për suksesin e IVF-së:
- cilësinë e embrionit
- receptivitetin e endometriumit
Embrioni konsiderohet faktori më i rëndësishëm biologjik. Embriologët përdorin sisteme të posaçme vlerësimi për të përcaktuar cilësinë dhe potencialin e tij për implantim.
Megjithatë, praktika klinike tregon se edhe embrionet që nuk vlerësohen si “perfekte” mund të rezultojnë me shtatzëni dhe lindje të suksesshme.
Faktor tjetër shumë i rëndësishëm është endometriumi, shtresa e brendshme e mitrës ku embrioni duhet të implantohet. Studimet kanë treguar se trashësia dhe receptiviteti i endometriumit ndikojnë drejtpërdrejt në suksesin e implantimit. Një analizë shkencore ka treguar se trashësia optimale e endometriumit zakonisht konsiderohet mbi 7 mm.
Në disa raste, edhe kur embrioni është cilësor, problemi mund të qëndrojë pikërisht te mjedisi ku ai duhet të implantohet.
Kur duhet ndryshuar strategjia?
Pas tri dështimeve, specialistët rekomandojnë që të mos ndryshohet vetëm doza e barnave, por të rishikohet e gjithë strategjia terapeutike.
Kjo mund të përfshijë:
- analiza më të avancuara gjenetike të embrioneve
- vlerësim imunologjik
- histeroskopi dhe kontroll të detajuar të mitrës
- trajtim të endometriozës
- ndryshim të protokollit hormonal
- përdorim të vezëve ose spermës donatore në raste të caktuara
- pushim psikofizik para një cikli të ri
Sëmundje si endometrioza mund të ulin shanset për sukses të IVF-së, sepse ndikojnë në cilësinë e vezëve, implantimin dhe mjedisin inflamator të legenit.
“Nuk është matematikë”
Megjithëse mjekësia moderne ka përparuar shumë, specialistët pranojnë se IVF-ja nuk është proces që mund të llogaritet me saktësi absolute.
“Shpesh themi se më të rëndësishmit janë embrioni dhe endometriumi, por përvoja na ka treguar se edhe rastet me parametra idealë ndonjëherë nuk rezultojnë me shtatzëni, ndërsa raste shumë më të vështira arrijnë sukses”, thonë ekspertët e fertilitetit.
Në këtë proces, përveç biologjisë dhe teknologjisë, rol të madh luajnë edhe faktorët emocionalë, stresi kronik, mbështetja psikologjike dhe qëndrueshmëria e çiftit.
Sipas specialistëve, IVF-ja nuk duhet parë vetëm si procedurë laboratorike, por si një rrugëtim kompleks njerëzor, ku mbi gjithçka qëndrojnë durimi, mbështetja reciproke dhe dashuria. /Telegrafi/


