Një mënyrë krejt ndryshe e kultivimit të specave po përhapet me shpejtësi, sepse kërkon më pak punë, më pak ujë dhe jep fruta shumë më të mëdha e më të forta
Mbjellja e specave për shumë njerëz çdo vit është e njëjta punë: gërmim, prashitje, ujitje e vazhdueshme dhe luftë me barishtet. Megjithatë, vitet e fundit gjithnjë e më shumë kopshtarë po i drejtohen metodës gjermane të kultivimit, e cila ndryshon plotësisht mënyrën se si rritet speci.
Ky sistem jo vetëm që e zvogëlon punën fizike në kopsht, por krijon kushte në të cilat speci jep shumë më tepër fruta, madje edhe kur temperaturat ndryshojnë papritur. Është veçanërisht praktik për parcela të vogla, por edhe për njerëzit që nuk duan të kalojnë orë të tëra të përkulur mbi tokë.
Sekreti është te shtrati organik “i ngrohtë”
Në vend të gërmimit klasik, krijohet një shtrat organik i ngritur, i cili ndërtohet shtresë pas shtrese. Në fund vendosen degë ose copa druri, mbi to bari i kositur, gjethet dhe mbetjet bimore, ndërsa në pjesën e sipërme kompost dhe tokë pjellore.
Kështu krijohet një brazdë e ngritur, me lartësi rreth 25 deri në 40 centimetra, e cila ngrohet natyrshëm nga brenda gjatë shpërbërjes së materialit organik. Toka është disa gradë më e ngrohtë se në kopshtin e zakonshëm, gjë që u përshtatet shumë specave, sepse ato e duan nxehtësinë.
Kopshtarët pohojnë se pikërisht për këtë arsye bimët zhvillohen më shpejt, lulëzojnë më herët dhe japin rendiment më të qëndrueshëm, transmeton Telegrafi.
Më pak ujitje, më pak barishte dhe fruta më të forta
Një nga përparësitë më të mëdha të këtij sistemi është se shtresat organike e mbajnë lagështinë si sfungjer. Toka thahet më ngadalë, prandaj specat kërkojnë shumë më pak ujitje, edhe gjatë vapës së madhe.
Sipërfaqja mbulohet shtesë me kashtë ose sanë, gjë që pothuajse e pengon plotësisht rritjen e barishteve. Kjo nënkupton edhe fundin e pastrimit të përditshëm të barishteve, që për shumicën e njerëzve është një nga punët më të lodhshme gjatë verës.
Njëkohësisht, në tokë zhvillohen krimbat e tokës, të cilët e shkriftojnë natyrshëm dhe përmirësojnë qarkullimin e ajrit deri te rrënjët. Për këtë arsye, specat zhvillojnë sistem rrënjor më të fortë dhe bëhen më të qëndrueshëm.
Truku me çorapet najloni që shpëton kërcellin
Gjatë mbjelljes këshillohet që të lihet së paku 40 centimetra hapësirë ndërmjet bimëve, ndërsa shumë kopshtarë në gropat e mbjelljes shtojnë hi ose pleh organik natyral, në mënyrë që speci të ketë ushqim shtesë gjatë rritjes.
Është interesante se kopshtarët me përvojë përdorin çorape të vjetra najloni për lidhjen e kërcellit. Materiali i butë zgjatet bashkë me rritjen e bimës, nuk e pret kërcellin dhe ndihmon që frutat e rënda të mos i thyejnë degët.
Në këtë mënyrë, speci mund të përballojë edhe fruta më të rënda se 400 gramë, pa çarje dhe dëmtime.
Shumë nga ata që e kanë provuar këtë metodë gjermane thonë se nuk janë kthyer më te mbjellja klasike. Më pak punë, më pak ujitje dhe rendiment shumë më i pasur duken si arsye mjaft të forta. /Telegrafi/