Misteri i Trekëndëshit të Bermudës thellohet, ndërsa teoria e re sugjeron se forca të çuditshme dikur fshiheshin nën det

Një teori e re mund të shpjegojë më në fund pse Trekëndëshi i Bermudës është lidhur prej kohësh me zhdukjet misterioze të anijeve dhe aeroplanëve.

Hulumtuesit kanë sugjeruar prej kohësh se kushtet e pazakonta mjedisore, të tilla si kombinimet e rralla të çlirimeve të gazit metan nga fundi i oqeanit, mund të kenë ndërprerë përkohësisht lundrueshmërinë dhe motorët.

Sipas Ronald Kapper të 'What If Science', fenomeni mund të ketë qenë aktiv në të kaluarën, por që atëherë është zhdukur, gjë që mund të shpjegojë pse incidentet në zonë kanë rënë në dekadat e fundit.

Teoria nuk përfshin alienë, porta ose mallkime, por forca natyrore që mund të krijojnë përkohësisht kushte të rrezikshme, transmeton Telegrafi.

Disa shkencëtarë spekulojnë se Trekëndëshi i Bermudës mund të ketë qenë dikur i prirur për grupe aksidentesh për shkak të këtyre kushteve unike.

Nëse është e vërtetë, kjo mund të zgjidhë shekuj spekulimesh duke e mbajtur të paprekur misterin e rajonit. Ndërsa shpjegimi i ri po tërheq vëmendjen në forume dhe media sociale, ekspertët paralajmërojnë se provat mbeten të kufizuara.

Roja Bregdetare e SHBA-së theksoi se nuk ka rrezik gjeografik të njohur dhe shumë incidente mund të jenë ekzagjeruar ose raportuar gabimisht.

Trekëndëshi i Bermudës është një rajon i përcaktuar lirshëm, me një sipërfaqe prej afërsisht 500,000 miljesh katrorë në pjesën perëndimore të Oqeanit Atlantik të Veriut.

Zakonisht përshkruhet si një zonë trekëndore që lidh tre pika: Miami, Florida, Bermuda dhe San Juan, Porto Riko.

Studimi ka sugjeruar që shpërthimet e metanit nga shtrati i detit janë një shpjegim i besueshëm për fundosjet e papritura të anijeve ose dështimet e motorëve në zonë.

Këto lëshime gazi mund të kenë ulur dendësinë e ujit, duke shkaktuar që anijet të humbasin lundrueshmërinë, dhe madje mund të kenë ndikuar në avionë të vegjël që fluturojnë ulët mbi oqean.

Kapper vuri në dukje se rreziqe të ngjashme me metanin ndodhin edhe diku tjetër, por nëse Trekëndëshi i Bermudës përjetoi një 'fushë aktive' të përkohshme, kjo mund të shpjegonte grumbullin e zhdukjeve të raportuara gjatë periudhave të caktuara.

'Zëra më spekulativë sugjerojnë diçka edhe më të çuditshme: që Trekëndëshi u prek shkurtimisht nga një fenomen natyror i panjohur që nuk ekziston më', shkroi ai për What if Science, një faqe interneti edukative që eksploron teoritë komplekse shkencore, fizikën dhe historinë duke i zbatuar ato në skenarë absurdë ose hipotetikë.

'Jo alienë ose porta, por kombinime të rralla të forcave mjedisore. Gazi metan i lëshuar nga fundi i oqeanit, për shembull, është propozuar si një rrezik i aftë të prishë lundrueshmërinë dhe motorët. Ndërsa provat mbeten të debatueshme, dihet që lëshime të tilla ndodhin në rajone të tjera. Nëse një fushë aktive dikur ka ekzistuar nën Trekëndësh dhe më vonë është qetësuar, kjo mund të shpjegojë një rritje dhe rënie të incidenteve’, shtoi ai.

Ekspertë të tjerë janë më skeptikë, siç është Nigel Watson, autori i Portrete të Takimeve me Alienët të Rishikuara, i cili tha: "Disa mendojnë se është një derë drejt dimensioneve të ndryshme që lejon UFO-t të hyjnë dhe të dalin nga kjo zonë, të tjerë mendojnë se anomalitë dhe energjitë e çuditshme magnetike po shkaktojnë këto ngjarje.

Trekëndëshi i Bermudës ka magjepsur opinionin për më shumë se 500 vjet, duke filluar me raportin e Kristofor Kolombit për dritat e çuditshme gjatë udhëtimit të tij në vitin 1492.

Entuziastët e paranormales kanë sugjeruar prej kohësh se zona është e mallkuar ose e lidhur me aktivitetin alien, porta kohore ose qytetërime të humbura.

Rajoni formon përafërsisht një trekëndësh nga Bermuda në Floridën jugore dhe në lindje deri në Bahamas.

Libri i Charles Berlitz i vitit 1974, Trekëndëshi i Bermudës, popullarizoi idenë se më shumë se 1,000 jetë u humbën, me aeroplanë dhe anije që u zhdukën 'pa gjurmë'.

Rastet e shquara, të tilla si fundosja e pashpjegueshme e USS Cyclops në vitin 1918 me të gjithë 306 anëtarët e ekuipazhit në bord, mbeten të pazgjidhura.

Teoritë për sulmet e oktapodëve gjigantë ose një sulm nëndetësesh gjermane, të cilat marina gjermane i mohoi. Shkencëtarët kanë propozuar gjithashtu shkaqe natyrore si ngarkesa të pabalancuara ose dështime mekanike. /Telegrafi/