Disa fjali që çdo fëmijë do t'i i mbajë mend përgjithmonë
Fëmijët mund të mos e kujtojnë ngjyrën e perdeve në dhomën e tyre ose markën e çantës së shkollës, por rrallë e harrojnë tonin me të cilin dikush u foli. Ata nuk harrojnë një fjali që i bëri të ndihen të sigurt, krenarë ose thellësisht të kuptuar.
Vite pasi të ketë kaluar fëmijëria, disa fjalë të duhura mund të mbeten të gdhendura në kujtesë me një qartësi të jashtëzakonshme.
Këtu qëndron fuqia e heshtur e prindërimit - jo vetëm në atë që u jepet fëmijëve, por edhe në atë që u thuhet atyre. Një fjali, e thënë në momentin e duhur, mund të bëhet zëri i brendshëm i një fëmije, ndërsa të tjerat bëhen spiranca emocionale në një botë që shpesh duket shumë e madhe dhe kërkuese. Ashtu si fjalët lënduese mund të lënë një plagë për gjithë jetën, ashtu mund të bëjnë edhe ato bujare, shkruan Times of India.
"Je i sigurt me mua"
Për një fëmijë, siguria nuk është vetëm fizike, por edhe emocionale. Të dëgjosh shprehjen "Ti je i sigurt me mua" do të thotë se ai nuk duhet të përballet i vetëm me frikën. Kjo i tregon fëmijës se i rrituri përballë tij është një strehë, jo një kërcënim; një prani e qëndrueshme, jo një burim tjetër konfuzioni.
Fëmijët e mbajnë mend këtë fjali sepse është mënyra më e thjeshtë për të qetësuar sistemin nervor. Në momente dhimbjeje, paniku ose pasigurie, këto fjalë bëhen një premtim i heshtur dhe një pikë referimi për besim gjatë gjithë jetës.
"Unë të besoj"
Kjo mund të jetë një nga deklaratat më të fuqishme që një fëmijë mund të dëgjojë. Fëmijët shpesh korrigjohen, ndërpriten ose u thuhet të fantazojnë shumë. Kur një prind thotë: "Unë të besoj", një fëmijë përjeton diçka të rrallë: besueshmërinë. Qoftë duke përshkruar një frikë, një konflikt apo një ndjenjë të pakëndshme që ata ende nuk mund ta shpjegojnë, besimi i mëson ata se zëri i tyre ka rëndësi.
Gjithashtu përcakton mënyrën se si ata do të lidhen më vonë me veten. Fëmijët të cilëve u besohet kanë më shumë gjasa të rriten dhe të bëhen njerëz që u besojnë gjykimeve të tyre, në vend që t'i vënë ato vazhdimisht në dyshim.
"Nuk ke nevojë të jesh perfekt për t'u dashur"
Presioni për të qenë perfekt mund të depërtojë në shumë shtëpi. Një fëmijë që ndihet i dashur vetëm kur ka performancë të mirë mund të rritet me një marrëdhënie të brishtë me suksesin dhe dështimin. Fraza "Nuk ke pse të jesh perfekt për të të dashur" e kapërcen këtë presion me një lehtësi të jashtëzakonshme.
I tregon fëmijës se gabimet nuk e thyejnë dashurinë dhe lë hapësirë për nota të këqija, sjellje të çuditshme dhe lot. Më e rëndësishmja, ndan vlerën e fëmijës nga arritjet e tij. Fëmijët e mbajnë mend këtë sepse u sjell atyre një lehtësim të thellë dhe u jep atyre leje të jenë njerëz.
"Jam krenar për përpjekjet tuaja"
Lëvdatat që përqendrohen vetëm te rezultatet mund të krijojnë frikë nga dështimi tek fëmijët. Nga ana tjetër, lëvdatat që pranojnë përpjekjet u mësojnë diçka më të qëndrueshme. Kur një prind thotë: "Jam krenar për sa shumë u përpoqe", kjo nuk shpërblen vetëm rezultatin, por i mëson fëmijës qëndrueshmërinë.
Fëmijët e mbajnë mend këtë rresht sepse vlerëson karakterin mbi rezultatin. Ai përcjell se përpjekja është kuptimplotë edhe kur rezultati nuk është perfekt, dhe inkurajon këmbënguljen, kuriozitetin dhe durimin. Më vonë në jetë, kur përballen me pengesa, kjo rresht u kthehet atyre si një dorë e qëndrueshme mbi shpatullën e tyre.


