Botërori me 48 skuadra ka sjellë deri tani disa përballje befasuese dhe paraqitje mbresëlënëse nga kombëtaret më pak të favorizuara përballë gjigantëve të futbollit botëror.
Kombëtare si Kepi i Gjelbër, Curaçao, Gana dhe Afrika e Jugut, të renditura shumë më poshtë në renditjen e FIFA-s , kanë arritur të marrin pikë ndaj Spanjës, Ekuadorit, Anglisë dhe Koresë së Jugut. Këto rezultate nuk konsiderohen thjesht rastësi, pasi analiza e ndeshjeve tregon se ekipet më të vogla kanë ndjekur plane taktike shumë të mirëpërgatitura.
Mos bini në kurthin e kundërshtarit
Barazimi 0-0 i Kepit të Gjelbër ndaj Spanjës ishte një nga surprizat më të mëdha të turneut dhe njëkohësisht një leksion taktik. Skuadra afrikane mbrojti me një formacion kompakt 4-5-1, duke mbajtur distanca shumë të vogla mes mesfushës dhe mbrojtjes.
Spanja u përpoq vazhdimisht t’i tërhiqte kundërshtarët përpara me pasime prapa, në mënyrë që të krijonte hapësira mes linjave, por lojtarët e Kepit të Gjelbër nuk ranë në këtë kurth.
Ata ruajtën organizimin, duke mos lejuar që Spanja të depërtonte në qendër. E njëjta qasje u pa edhe te Gana në barazimin ndaj Anglisë, ku afrikanët qëndruan të disiplinuar dhe nuk u nxituan të ushtronin presion.
Mbuloni të gjithë gjerësinë e fushës
Nga ana tjetër, disfata e Arabisë Saudite ndaj Spanjës tregoi se një mbrojtje me shumë lojtarë nuk garanton domosdoshmërisht siguri.
Arabia Saudite u përqendrua tepër në zonën ku ndodhej topi, duke lënë hapësira në krahët e fushës. Spanja e shfrytëzoi këtë dobësi me ndërrime të shpejta të lojës nga njëri krah në tjetrin, duke krijuar vazhdimisht situata të rrezikshme.
Tërhiqni presionin dhe më pas luani gjatë
Një tjetër element që ka dalluar skuadrat më të vogla është mënyra se si e nxjerrin topin nga mbrojtja.
Afrika e Jugut, e cila regjistroi plot 14 goditje ndaj shtatë të Koresë së Jugut, pavarësisht se kishte vetëm 31 për qind të posedimit, e ndërtoi lojën me pasime të shkurtra nga porta për të tërhequr presionin e kundërshtarit.
Më pas, topi dërgohej me pasime të gjata drejt hapësirave ku krijohej epërsi numerike. Një strategji e ngjashme është përdorur edhe nga Kepi i Gjelbër dhe Iraku.
Dhe pak cilësi individuale
Të gjitha këto shembuj tregojnë se diferenca mes kombëtareve nuk përcaktohet vetëm nga renditja në FIFA apo cilësia individuale e futbollistëve. Organizimi taktik, disiplina dhe bashkëpunimi mund t'i lejojnë skuadrat më modeste të rivalizojnë me më të mirat.
Sigurisht, në ndeshje të tilla nevojitet edhe pak frymëzim individual. Një nga figurat më të spikatura të këtij Botërori ka qenë portieri 40-vjeçar i Kepit të Gjelbër, Vozinha, i cili me pritjet e tij spektakolare ndaj Spanjës u bë një nga heronjtë e turneut./Telegrafi/