Poezi nga: Antonia Pozzi Përktheu: Maksim Rakipaj

Mos me pasë nji Zot,
nji vorr mos m’e pasë
dhe as ku m’u kapë
veç gjallesa qi zvarriten
me kenë pa të djeshme
pa të nesërme me kenë
prej asgjasë m’u verbue
-ndihmë-
e hangshin njimijë dreqën!
kurrkund fundin s’po ja shof.

PoeziCult