A mund të “vdesim” nga pikëllimi? Çfarë i ndodh trupit kur trishtimi bëhet shumë i fortë
Dhimbja emocionale mund të shkaktojë edhe simptoma fizike – ja kur është pjesë normale e pikëllimit dhe kur duhet kërkuar ndihmë
Kur trishtimi bëhet aq i fortë sa duket sikur dhemb edhe fizikisht, reagimi i parë shpesh është ta fshehim, ta shtypim dhe të vazhdojmë sikur asgjë nuk ka ndodhur. Por trishtimi është një reagim i natyrshëm ndaj humbjes, zhgënjimit dhe përvojave të dhimbshme dhe nuk është domosdoshmërisht shenjë e një çrregullimi psikologjik.
Edhe trishtimi është pjesë e jetës
Humbja e një personi të dashur, ndarja, divorci, humbja e punës, një miqësi e përfunduar, problemet financiare apo pritjet e parealizuara mund të shkaktojnë pikëllim të thellë. Nuk ekziston një mënyrë e vetme “e drejtë” për të përjetuar humbjen: dikush qan, dikush kërkon vetmi, ndërsa një tjetër vazhdon rutinën e përditshme, megjithëse brenda vetes ndihet i zbrazët. NHS thekson se pikëllimi pas një humbjeje mund të shfaqet në mënyra shumë të ndryshme nga një person te tjetri.
Presioni për të qenë vazhdimisht të fortë apo të lumtur mund ta bëjë më të vështirë pranimin e emocioneve të dhimbshme. Por emocionet nuk zhduken vetëm sepse vendosim të mos i tregojmë.
Mos e shtypni atë që ndieni
T’i lejoni vetes të përjetoni trishtimin nuk do të thotë t’i dorëzoheni dëshpërimit. Mund të ndihmojë të flisni me dikë që i besoni, të qani, të shkruani mendimet ose thjesht të pranoni: “Po, tani po kaloj një periudhë të vështirë”.
Edhe pikëllimi nuk ka një afat të njëjtë për të gjithë. Mund të vijë në valë: një ditë ndiheni më mirë, ndërsa një këngë, fotografi, aromë apo përvjetor mund t’i rikthejë emocionet e forta, transmeton Telegrafi.
Trishtimi dhe depresioni nuk janë e njëjta gjë
Trishtimi është një emocion, ndërsa depresioni është një çrregullim i humorit me një tablo më të gjerë dhe më të qëndrueshme simptomash.
Sipas Organizatës Botërore të Shëndetësisë, gjatë një episodi depresiv humori i ulët ose humbja e interesit dhe kënaqësisë është e pranishme pjesën më të madhe të ditës, pothuajse çdo ditë, për të paktën dy javë. Mund të shfaqen gjithashtu lodhje, çrregullime të gjumit dhe oreksit, vështirësi në përqendrim, ndjenjë pavlefshmërie, mungesë shprese dhe mendime për vdekjen.
A mund të “vdesim nga trishtimi”?
Shprehja “ma theu zemrën” nuk është krejtësisht pa bazë fiziologjike. Stresi shumë i fortë emocional mund të shoqërohet me simptoma fizike, ndërsa ekziston edhe një gjendje e rrallë e quajtur kardiomiopatia Takotsubo, ose “sindroma e zemrës së thyer”.
Sipas Institutit Kombëtar amerikan për Zemrën, Mushkëritë dhe Gjakun (NHLBI), kjo gjendje mund të shfaqet pas një stresi ekstrem emocional ose fizik dhe ndikon përkohësisht në funksionimin e muskulit të zemrës. Dhimbja në gjoks ose vështirësia në frymëmarrje kërkojnë vlerësim urgjent mjekësor, sepse simptomat mund të ngjajnë me ato të një problemi serioz kardiak.
Pra, nuk “vdesim nga trishtimi” në kuptimin e zakonshëm të kësaj shprehjeje, por stresi emocional shumë i rëndë mund të ndikojë realisht në shëndetin fizik dhe mendor.
Kur duhet kërkuar ndihmë
Nëse trishtimi bëhet aq i fortë ose i zgjatur sa pengon gjumin, ushqyerjen, punën, marrëdhëniet apo funksionimin e përditshëm, është e arsyeshme të kërkohet ndihmë profesionale. Mendimet për vetëlëndim, vdekje ose vetëvrasje duhet të merren gjithmonë seriozisht dhe kërkojnë ndihmë të menjëhershme.
Trishtimi nuk është dobësi. Ai shpesh tregon se kemi humbur diçka që ka pasur rëndësi për ne. Ta pranosh, ta përjetosh dhe të kërkosh mbështetje kur bëhet tepër i rëndë është pjesë e kujdesit për veten. /Telegrafi/


