Disa shenja që tregojnë se një person ka pasur një fëmijëri të mirë
Mënyra se si një person mendon, reagon dhe ndërton marrëdhënie shpesh zbulon shumë për fëmijërinë e tij.
Njerëzit që janë rritur në një mjedis të qëndrueshëm, mbështetës dhe të ngrohtë tregojnë modele të caktuara sjelljeje në moshë madhore që pasqyrojnë sigurinë emocionale. Një fëmijëri e lumtur nuk do të thotë se gjithçka ishte perfekte, por përkundrazi që fëmija është pranuar dhe emocionet e tij janë vlerësuar.
Sipas ekspertëve, këto janë disa nga shenjat që tregojnë se një person ka pasur një fëmijëri të mirë.
Ata kanë zhvilluar vetëbesim
Njerëzit që kanë marrë mbështetje dhe lavdërime si fëmijë, në vend të thjesht kritikave, janë më të sigurt në vetvete si të rritur. Ata e dinë vlerën e tyre dhe nuk kërkojnë vazhdimisht miratim nga të tjerët. Këshilltarët thonë se një siguri e tillë e brendshme vjen nga përvoja e të qenit të parë, i dëgjuar dhe i kuptuar si fëmijë.
Ata shprehin hapur emocionet
Njerëzit që u lejohej të qanin, të zemëroheshin dhe të ishin të lumtur pa turp në fëmijërinë e tyre nuk kanë problem të shprehin emocionet e tyre më vonë. Marrëdhëniet emocionalisht të shëndetshme me prindërit u mësojnë fëmijëve se ndjenjat janë normale dhe nuk duhen shtypur. Të rritur të tillë dinë si t’i shprehin qartë ndjenjat e tyre, por edhe t’i kuptojnë të tjerët.
Ata kanë empati për të tjerët
Një nga shenjat më të qarta të një fëmijërie të mirë është aftësia për të empatizuar. Terapistët shpjegojnë se fëmijët që rriten me prindër të kujdesshëm dhe të ngrohtë më vonë i kuptojnë më lehtë nevojat e të tjerëve. Empatia e tyre vjen natyrshëm sepse ata vetë kanë përjetuar butësi dhe kujdes.
Ata dinë si të vendosin kufij
Njerëzit që mësojnë në fëmijëri se "jo"-ja e tyre ka peshë janë më të aftë të njohin dhe respektojnë kufijtë e tyre më vonë në jetë. Këshilltarë të ndryshëm theksojnë se njerëz të tillë janë në gjendje të mbrojnë veten në marrëdhënie dhe të mos lejojnë të tjerët të përfitojnë prej tyre.
Ata kanë një pikëpamje pozitive për jetën
Optimizmi është një tregues i zakonshëm i stabilitetit emocional. Të rriturit që ndiheshin të sigurt dhe të mbështetur si fëmijë kanë më shumë gjasa ta shohin botën si një vend ku e mira është më e madhe se e keqja. Ata besojnë se mund të kapërcejnë pengesat sepse kanë mësuar ta bëjnë këtë përmes përvojave të fëmijërisë.


