Psikologët shpjegojnë pse përshtypja e parë në restorant nuk është rastësi dhe si sjellja jonë përcakton mënyrën si do të trajtohemi
Mënyra se si na afrohet një kamerier shpesh duket e rastësishme. Ndonjëherë është i ngrohtë dhe i buzëqeshur, herë të tjera i rezervuar dhe formal. Megjithatë, sipas përvojës së njerëzve që kanë punuar me vite në gastronomi, por edhe sipas shpjegimeve të psikologëve, kjo diferencë rrallëherë është e rastësishme.
Përshtypja e parë krijohet brenda pak dhjetëra sekondash. Në këtë kohë shumë të shkurtër, kamerieret vërejnë një sërë sinjalesh të vogla që i ndihmojnë të kuptojnë se çfarë lloj mysafiri kanë përballë. Këto vlerësime ndikojnë në ritmin e shërbimit, shpeshtësinë e afrimeve te tavolina dhe madje edhe në gatishmërinë për të përmbushur kërkesa shtesë.
Ky tekst bazohet në biseda me kamerierë me përvojë dhe specialistë të psikologjisë, të cilët shpjegojnë pse këto vlerësime shpesh rezultojnë çuditërisht të sakta, transmeton Telegrafi.
1. Si reagon mysafiri kur kamerieri afrohet te tavolina
A e ngre shikimin, vendos kontakt me sy dhe e ndërpret bisedën, apo mbetet i përqendruar te telefoni?
Nga këndvështrimi i psikologjisë sociale, kjo është çështje njohjeje bazë. Kur një person ndihet i vënë re dhe i respektuar, rritet gatishmëria për bashkëpunim dhe komunikim të ngrohtë. Kur kamerieri trajtohet si njeri, e jo si funksion, marrëdhënia ndryshon menjëherë.
2. Gjendja e tavolinës pak minuta pas uljes
Kamerierët me përvojë thonë se gjendja e tavolinës tregon shpejt raportin e mysafirëve me hapësirën e përbashkët. Peceta të shpërndara, qese sheqeri të grisura dhe meny të lëna pa kujdes shpesh lidhen me sjellje më kërkuese gjatë qëndrimit.
Psikologët e shpjegojnë këtë si raport ndaj kufijve dhe përgjegjësisë. Mënyra se si sillemi në një hapësirë që nuk është e jona shpesh pasqyron nivelin e respektit për të tjerët.
3. Mënyra si porositet edhe gjëja më e thjeshtë
Edhe porosia e një gote uji dërgon një mesazh të qartë. Dallimi mes lutjes dhe urdhrit vihet re menjëherë.
Në psikologjinë e komunikimit, toni i kërkesës zbulon stilin e personalitetit. Njerëzit që flasin me qetësi dhe mirësjellje perceptohen si më stabilë emocionalisht, gjë që ul tensionin edhe te bashkëbiseduesi.
4. Përdorimi i fjalëve bazë të mirësjelljes
“Ju lutem” dhe “faleminderit” janë bërë aq të rralla, sa sot konsiderohen përjashtim. Pikërisht për këtë arsye, kamerierët i mbajnë mend.
Mirënjohja zgjon tek njerëzit dëshirën për t’u përpjekur më shumë, për të ndihmuar dhe për të bërë një hap shtesë.
5. Si bëhen pyetjet për menynë
Ka dallim të madh mes interesimit të sinqertë dhe ankesës së irrituar. Kamerierët përgjigjen më me dëshirë ndaj pyetjeve konkrete sesa ndaj pakënaqësisë së përgjithshme.
Nga këndvështrimi psikologjik, mënyra e pyetjes përcakton nëse bashkëbiseduesi ndihet partner apo objekt kritike.
6. Reagimi ndaj pritjes
Durimi ose padurimi shfaqen shumë shpejt. Njerëzit me tolerancë të ulët ndaj frustrimit shpesh ia kalojnë fajin personit më të afërt, edhe kur ai nuk ka kontroll mbi situatën.
Kamarierët e lexojnë këtë si sinjal të rëndësishëm për komunikimin e mëtejmë.
7. Gjuha e trupit në tavolinë
Tensioni, rrotullimi i syve dhe psherëtimat flasin po aq sa fjalët. Qëndrimi i relaksuar, buzëqeshjet e lehta dhe biseda e pranishme sinjalizojnë një atmosferë të sigurt dhe të këndshme.
Komunikimi joverbal përbën pjesën më të madhe të mirëkuptimit njerëzor, dhe njerëzit që punojnë me mysafirë zhvillojnë aftësi të jashtëzakonshme për ta lexuar atë.
8. Qëndrimi ndaj anëtarëve më pak të dukshëm të stafit
Mënyra si një mysafir sillet ndaj personit që sjell ujin apo largon pjatat vëzhgohet me kujdes. Në psikologjinë sociale vlen prej kohësh rregulli se karakteri zbulohet më qartë në raport me ata që kanë më pak pushtet.
Mungesa e respektit ndaj stafit ndihmës pothuajse gjithmonë ndikon edhe në sjelljen e kamerierit kryesor ndaj tavolinës.
Pse këto vlerësime shpesh rezultojnë të sakta
Këto vlerësime të shpejta nuk janë paragjykime, por mënyrë funksionale e orientimit në një mjedis dinamik dhe shpesh stresues. Kamerierët gjatë ndërrimit duhet të shpërndajnë energjinë, vëmendjen dhe kapacitetin emocional.
Psikologët theksojnë se përshtypjet e para shpesh janë të sakta sepse bazohen në modele sjelljeje që përsëriten. Sinjalet e vogla janë shpesh më të besueshme se fjalët që thuhen më vonë.
Lajmi i mirë është se shumica e këtyre sinjaleve mund të ndryshohen lehtë. Mirësjellja, durimi dhe respekti bazë nuk kërkojnë përpjekje të mëdha, por pothuajse gjithmonë e bëjnë gjithë përvojën e ngrënies më të këndshme.
Sepse në restorant nuk mbahet mend vetëm çfarë u shërbye, por edhe si u sollën njerëzit përreth tavolinës. /Telegrafi/
