Dy ndeshje, dy fitore bindëse. Tetë gola të shënuar, asnjë i pranuar. Roma e Gian Piero Gasperinit nuk ka mundur të kërkojë një nisje më të mirë të sezonit të ri në Serie A, duke mposhtur fillimisht Fiorentinën dhe më pas Leccen me të njëjtin rezultat, 4-0.
Është ende herët për të folur për objektiva të mëdha apo për të vendosur Romën në mesin e favoritëve absolutë për titull, por mënyra se si verdhekuqtë kanë nisur sezonin po dërgon një mesazh të qartë.
Kjo skuadër duket më e pjekur, më agresive dhe, mbi të gjitha, më e bindur në futbollin e saj. Në qendër të gjithçkaje është një emër: Donyell Malen.
Malen, arma që Gasperini e kishte kërkuar
Pesë gola në dy ndeshjet e para të kampionatit. Një fillim që e ka vendosur holandezin menjëherë në qendër të projektit të ri të Romës.
Në fitoren 4-0 ndaj Fiorentinës, Malen realizoi het-trik, me Paulo Dybalan që i dhuroi të tri asistimet. Ndaj Lecces, sulmuesi holandez vazhdoi aty ku e kishte lënë, duke shënuar edhe dy herë. Por ndikimi i tij nuk matet vetëm me gola.
Malen i jep Gasperinit atë që trajneri italian gjithmonë e ka kërkuar nga sulmuesi i tij: lëvizje pa top, sulme në hapësirë, shpejtësi në metrat e parë dhe aftësinë për ta përfunduar aksionin me pak prekje.
Ai nuk është vetëm një sulmues që pret topin në zonë. Lëviz, hap hapësira dhe detyron mbrojtësit të dalin nga pozicionet e tyre.
Pikërisht ky është lloji i sulmuesit që përshtatet në mënyrë ideale me futbollin e Gasperinit. Vetë trajneri italian ka pranuar se sheh disa ngjashmëri mes Malenit dhe Gonzalo Higuainit, veçanërisht te shpejtësia e ekzekutimit dhe përshpejtimi në metrat e parë.
Roma nuk është vetëm Malen
Nëse Malen është njeriu që po i vendos shifrat në tabelë, Roma po jep shenja se ka ndërtuar diçka më të madhe se një varësi ndaj golave të një sulmuesi.
Ndaj Fiorentinës u pa lidhja e jashtëzakonshme mes Malenit dhe Dybalas. Argjentinasi krijoi, Malen përfundoi. Ndaj Lecces, Roma tregoi se mund të ketë protagonistë të ndryshëm dhe se sulmi nuk varet nga një ide e vetme.
Por ndoshta elementi më impresionues i këtij fillimi është balanca.
Të shënosh tetë gola në dy ndeshje është spektakolare. Të mos pranosh asnjë është po aq e rëndësishme.
Kjo është Roma që Gasperini duket se dëshiron: agresive kur ka topin, e pamëshirshme në sulm, por edhe kompakte dhe e organizuar kur duhet të mbrohet.
Avantazhi i vitit të dytë
Një nga arsyet kryesore pse Roma duket ndryshe mund të jetë edhe koha. Skuadra tashmë e njeh më mirë mënyrën e lojës së Gasperinit. Automatizmat janë më të qartë, presioni më i koordinuar dhe lëvizjet në fazën sulmuese më natyrale.
Vetë Gasperini ka theksuar pas fitores së fundit se ky grup ka cilësi, por mbi të gjitha ka “kokë dhe zemër”, duke e konsideruar njohjen më të madhe mes trajnerit dhe skuadrës si një nga avantazhet e vitit të dytë të punës.
Sigurisht, nuk çdo ndeshje do të përfundojë 4-0. Do të vijnë momentet e vështira, ndeshjet e mëdha dhe periudhat kur golat nuk do të vijnë me të njëjtën lehtësi.
Por fillimi është më shumë se pozitiv. Dy ndeshje, tetë gola, asnjë i pranuar dhe një Malen në formë të jashtëzakonshme.
Është ende herët për të thënë se Roma e Gasperinit është gati për të pushtuar Serie A.
Por një gjë tashmë është e qartë: Roma e këtij sezoni duket se ka filluar të marrë identitetin e trajnerit të saj – dhe kur në qendër të këtij sistemi ke një Malen kaq të pamëshirshëm, tifozët verdhekuq kanë arsye të besojnë se diçka e madhe mund të jetë duke lindur në Olimpico. /Telegrafi/