''Demokracia është kuvendimi dhe votimi i dy ujqve dhe një qengji për çështjen se çfarë do të hanë për drekë'!'
E njihni atë rrobaqepësin anglez John Galliano që punonte për markën franceze ‘’Dior’’. Ishte tapë në një lokal dhe ca turistë e provokuan. Ai filloi të shante hebrenjtë, se mirë ua kishte bërë Hitleri etj. Kur videon ia nxorën në YouTube, e hoqën direkt nga puna me ceremoni.
Kurrë nuk kanë për t’i dhënë më punë në modë, ngaqë hebrenjtë kanë çelësat e saj, si dhe të kinemasë, e po ashtu bankat.
Kjo është diktatura ose tirania e shumicës mbi pakicën. Pakicë është ky (John Galliano), kreatori i modës, ndërsa shumicë është populli i thjeshtë botëror, me kokën e mbushur me paragjykime ose - siç përmblidhet rëndom në gjuhën e shtypit - opinioni publik, i cili është dhe tirani i sotshëm botëror.
Autocensura e njerëzve, e sidomos e atyre që kanë kokën plot e shumë gjëra të tregojnë - që është më e keqe se censura, se të lë pasoja psikologjike, bile të kthen të çmendur - vjen pikërisht nga kjo tirania e masës, e turmës, e shumicës.
Me një diktator ke një shans ta gjesh një gjuhë të përbashkët, ndërsa me turmën, me shumicën, asnjëherë. Sepse, turma nivelon gjithnjë nga poshtë (në demokraci s’ka më artistë të mëdhenj, shkrimtarë të mëdhenj, vepra madhështore, meqë turma është e paaftë ta kuptojë artin e madh përderisa përbëhet prej njerëzish të vegjël).
Feja monoteiste (me një Zot të vetëm) është po ashtu tirani e shumicës, e masës, e turmës etj. Bile, krishterimi ishte fitorja e skllavit mbi njeriun e lirë, si dhe lindja e tiranisë se masës. Niçja jo pa qëllim thotë “Zoti vdiq”, sepse me Zot nuk mund të kishte vend për Mbinjeriun e tij. Enveri po ashtu jo pa qëllim e “eliminoi” Zotin. Nuk mund të këtë vend për të diktator (njeriu suprem) dhe Zot.
Po të shohësh në Magreb, vendin e diktatorëve po e rimerr Zoti etj.
P.S. Ndërsa, ato “shteti i së drejtës” dhe “ndarja e pushteteve” janë llafe koti, pa lidhje.
