Çfarë na tregon lufta në Ukrainë për konfliktin me Iranin

Nga: Valerii Zaluzhnyi, ambasador i Ukrainës në Mbretërinë e Bashkuar dhe ish-komandant i përgjithshëm i Forcave të Armatosura të Ukrainës / The Telegraph
Përkthimi: Telegrafi.com

Ishte lufta jonë ajo që fillimisht çoi në pamundësinë për të zgjidhur konfliktet në mënyrë diplomatike dhe më pas në shkatërrimin e së drejtës ndërkombëtare - si de jure ashtu edhe de facto.

Prishja e ekuilibrit në një pjesë të botës sjell dëshirën dhe domosdoshmërinë për të shkatërruar ekuilibrin në një vend tjetër, dhe kështu me radhë, deri në një luftë globale ose derisa numri i konflikteve lokale t’i afrohet një Lufte të Tretë Botërore për nga intensiteti dhe pasojat.

Në vitin 2022, Rusia priste ta mposhtte Ukrainën brenda disa ditësh apo edhe orësh. Pjesa më e madhe e botës e perceptonte fitoren e Rusisë si të pashmangshme, megjithëse tragjike.

Megjithatë, diçka nuk shkoi sipas pritshmërive, por sipas një të vërtete të ashpër që mund të ndryshojë gjithçka. Vetë populli ukrainas e mbërtheu këtë mundësi dhe bëri një zgjedhje globale. Dhe, ne ende po luftojmë.

Vëmendja globale tani është e përqendruar te përshkallëzimi në Lindjen e Mesme. Shpejtësia e luftërave të mëparshme në këtë rajon ka krijuar shumë iluzione. Por, më duhet t’i zhgënjej të gjithë: sot është e pamundur të parashikohet rrjedha dhe mënyrat e përfundimit të kësaj lufte.

Ndryshimet në shkallë të gjerë që kanë ndodhur në fushëbetejat e luftës ruso-ukrainase kanë ndryshuar paradigmën e zhvillimit të luftës. Si rezultat, ato kanë ndryshuar vetë thelbin e aftësive luftarake të atyre që do të donin t’i vinin në provë.

Sot, me pak shpenzime - nëse ekziston dëshira dhe vullneti politik për këtë - çdo vend mund të ketë aftësitë luftarake që tejkalojnë plotësisht gjendjen e tij ekonomike ose demografike.

Sipas teksteve tradicionale, lufta në Iran duhet të ketë vetëm dy strategji: strategjinë e mposhtjes dhe strategjinë e konsumimit.

Me strategjinë e parë gjithçka është e qartë, ashtu si me “Kievin për tre ditë”. Ndoshta dikush mendonte se kjo ishte e mundur edhe në Iran.

Por, nëse pala mbrojtëse kalon në strategjinë e konsumimit, pala sulmuese do të përballet patjetër me probleme të mëdha.

Sepse, teknologjitë e lira dhe shumë efektive jo vetëm që do të shkatërrojnë industrinë e naftës, por edhe ekonominë e kujtdo që përpiqet të zbatojë përvojën e Ukrainës në Lindjen e Mesme.

Një gjë tjetër mund të parashikohet nëse ka një operacion tokësor në Iran. Është shumë e rrezikshme nëse njëra palë përpiqet të testojë se si funksionon “zona e vdekjes” në terren shkretinor. Kjo do të ishte një katastrofë.

Gjëja më e rëndësishme për teknologjinë e “zonës së vdekjes” është se jo vetëm që nuk ka kuptim që njerëzit të qëndrojnë në këtë zonë, por është edhe e pamundur, sepse kjo zonë kontrollohet plotësisht nga dronët që janë në gjah për njerëz dhe makineri.

Do të ishte gabim i madh nëse dikush përpiqet ta shndërrojë një ushtar në makineri dhe të vendosë trupa në terren brenda kësaj zone vdekjeje.

Pra, nëse dëgjoni se kjo është një tjetër luftë - një luftë mes fuqive të mëdha botërore për ndikim dhe pushtet - mendoni mirë nëse të gjithë janë fizikisht të gatshëm për ta luftuar atë.

Është e sigurt se të paktën tri vende janë tashmë të gatshme për këtë, përfshirë Iranin. Rusia po përdor vazhdimisht teknologjinë iraniane në luftën e saj kundër Ukrainës.

Vendi i tretë është Ukraina. Ky është i vetmi aspekt pozitiv në këtë situatë të rrezikshme për ne. Për pjesën tjetër, lufta është gjëja më e tmerrshme që ka shpikur njerëzimi. /Telegrafi/