Një tipar zbulon se keni qenë të lënë pas dore si fëmijë, pohon një psikologe

Neglizhenca emocionale shpesh përshkruhet si dështimi i prindit për t'iu përgjigjur nevojave emocionale të fëmijës. Hulumtimet e cituara nga NPR tregojnë se ajo që lihet pas dore në fëmijëri mund të ketë një ndikim po aq të fuqishëm sa ajo që bëhet. Kjo neglizhencë mund të jetë aq delikate sa askush përreth jush nuk do ta vërë re.

Treguesi kryesor që një person është lënë pas dore emocionalisht në fëmijëri është një ndjenjë e 'paplotësisë emocionale' në moshë madhore. Të rriturit që e kanë përjetuar këtë shpesh fajësojnë veten për gjithçka që shkon keq, edhe pse nuk është përgjegjësi e tyre. Për shembull, një fëmijë mund të kthehet në shtëpi i trishtuar dhe prindërit nuk e vënë re ose nuk pyesin se çfarë ka ndodhur.

Përsëritja e situatave të tilla krijon një boshllëk në zhvillimin emocional dhe mund të çojë në bindjen se ndjenjat janë të parëndësishme ose të papranueshme”, shpjegon psikologia me më shumë se 25 vjet përvojë, Dr. Jonice Webb, për YourTango.

Neglizhenca emocionale transmetohet brez pas brezi

Fëmijët kanë nevojë për vetëdije, mirëkuptim dhe pranim të mjaftueshëm prindëror për emocionet e tyre, për t'u rritur në individë me një imazh të qartë për veten. Kur kjo mungon, krijohet një ndjenjë boshllëku dhe mungesë aftësish të nevojshme për kujdesin emocional për veten.

"Shumë të rritur që janë lënë pas dore nuk e njohin shkakun e ndjenjave të tyre sepse kujtojnë një 'fëmijëri të mirë' pa abuzim të dukshëm. Ata shpesh mendojnë se pakënaqësia është faji i tyre sepse nuk mund ta dallojnë atë që nuk ka ndodhur", thekson psikologu.

Neglizhenca emocionale kalohet brez pas brezi sepse fëmijët që e përjetojnë atë më vonë nuk arrijnë të njohin emocionet e tyre ose të të tjerëve. Kur bëhen prindër, ata përsërisin në mënyrë të pavetëdijshme të njëjtin model, duke krijuar një cikël që vazhdon derisa të bëhen të vetëdijshëm për të.

"Qëllimi është t'i ndihmojmë njerëzit të njohin këtë ndikim delikat, por të fuqishëm dhe më në fund të shohin atë që ka qenë e padukshme deri më tani. Në këtë mënyrë, ata mund të ndalojnë së fajësuari veten dhe të kuptojnë se çfarë u ka ndodhur vërtet", përfundoi Dr. Webb.