Ndonjëherë dëshira për t’u larguar nga gjithçka nuk do të thotë se problemi është aty ku mendoni
Ka momente kur na duket se kemi arritur në kufijtë e durimit dhe madje gjërat që deri dje na sillnin kënaqësi fillojnë të na irritojnë. Pikërisht atëherë lind dilema: a duhet vërtet ta ndryshojmë rrënjësisht jetën apo kemi nevojë vetëm për pak distancë, pushim dhe kohë për të menduar?
Ndonjëherë mjafton një konflikt, një javë e rëndë në punë ose një situatë e pakëndshme që të ndiejmë se “nuk mundemi më”. Mund të mendojmë për ndarje, dorëheqje, shpërngulje ose një ndryshim të madh, pa qenë të sigurt se çfarë pasojash do të ketë ai vendim.
Para se të ndërmarrim një hap që mund ta çojë jetën në një drejtim krejt tjetër, duhet të kuptojmë nëse kemi të bëjmë me lodhje të përkohshme apo me një pakënaqësi që është grumbulluar prej kohësh.
Dëshira për të hequr dorë nga një marrëdhënie, punë apo vendbanim rrallë lind papritur. Zakonisht paraprihet nga muaj ose vite përshtatjeje, shtyrjeje të bisedave të vështira dhe bindjeje se “nuk është ende koha”.
Tensioni rritet gradualisht derisa vjen momenti kur themi: “Nuk mund të vazhdoj më kështu”.
Impulsi është sinjal, por jo gjithmonë përgjigjja
Në kulmin e stresit, mendja përpiqet të gjejë mënyrën më të shpejtë për ta ndalur shqetësimin. Kjo është arsyeja pse në ato momente mund të na duken tërheqëse vendime të mëdha si divorci, dorëheqja apo shpërngulja.
Dëshira për t’u larguar mund të jetë një sinjal i rëndësishëm se mënyra e deritanishme e jetesës nuk funksionon më. Megjithatë, ajo nuk provon automatikisht se kemi identifikuar saktë burimin e problemit.
Pyetja nuk është vetëm: “Nga çfarë dua të largohem?”, por edhe: “Çfarë dua të ndërtoj në vend të kësaj?”
Nëse kjo pjesë mbetet e paqartë, vendimi mund të merret më shumë për t’i shpëtuar një gjendjeje të rëndë sesa për të ndërtuar diçka më të mirë, transmeton Telegrafi.
Mos e ngatërroni lodhjen me një jetë të gabuar
Një konflikt me partnerin nuk do të thotë domosdoshmërisht se marrëdhënia duhet të përfundojë. Një shef i vështirë nuk do të thotë se duhet ndryshuar profesioni. As ndjenja e vetmisë nuk provon se jetoni në qytetin e gabuar.
Prandaj, fillimisht duhet vlerësuar gjendja mendore dhe fizike.
Nëse jeni vazhdimisht të lodhur, në ankth ose të privuar nga gjumi, perceptimi i problemeve mund të bëhet shumë më negativ. Irritimi rritet, marrëdhëniet tensionohen dhe puna mund të duket pa kuptim edhe kur problemi kryesor është rraskapitja.
Në raste të tilla, para vendimeve radikale mund të jetë më e mençur të riktheni energjinë, të pushoni, të rregulloni gjumin dhe të ndryshoni ritmin e përditshëm.
Lodhja e fortë mund të krijojë përshtypjen se e gjithë jeta është gabim, kur në fakt mund të jetë mënyra se si po e jetoni atë në atë moment.
Ndonjëherë nuk duhet ndryshuar jeta, por rregullat
Duhet parë edhe mënyra se si funksionon situata konkrete.
Në një martesë, për shembull, pakënaqësia mund të vijë nga ndarja e pabarabartë e përgjegjësive dhe jo domosdoshmërisht nga vetë marrëdhënia. Në punë, problemi mund të jetë ngarkesa, orari ose menaxhimi dhe jo profesioni.
Ndonjëherë nuk është e nevojshme të ndryshoni partnerin, punën apo qytetin. Mund të jetë e mjaftueshme të ndryshoni rregullat sipas të cilave jetoni brenda tyre.
Vendimet e mëdha kanë kuptim kur vijnë pas një periudhe reflektimi dhe kur e dini jo vetëm se çfarë doni të lini pas, por edhe drejt kujt dëshironi të shkoni. /Telegrafi/