Prindërit në Japoni nuk do të kenë më liri veprimi mbi emrat që u japin fëmijëve të tyre, pas futjes së rregullave të reja këtë javë mbi shqiptimin e karaktereve kanji.
Ndryshimi është hartuar për të ndaluar përdorimin e emrave kirakira (me shkëlqim ose vezullues) që janë përhapur midis prindërve duke shpresuar t'u shtojnë një lustër krijuese emrave të fëmijëve të tyre - duke krijuar dhimbje koke administrative për autoritetet lokale dhe, në disa raste, duke shkaktuar tallje nga shokët e klasës, transmeton Telegrafi.
Ndërsa rishikimet në aktin e regjistrit familjar nuk ndalojnë kanji - karaktere me bazë kineze në japonishten e shkruar - prindërit duhet të informojnë autoritetet lokale për leximin e tyre fonetik, në një përpjekje për të zhdukur shqiptimet e pazakonta ose të diskutueshme.
Tani, do të lejohen vetëm interpretimet e njohura zyrtarisht të karaktereve kanji, pasi qeveria kërkon t'i japë fund konfuzionit që emrat e çuditshëm mund të shkaktojnë në shkolla, spitale dhe shërbime të tjera publike.
Debati mbi emrat kirakira ka qenë i ndezur që nga vitet 1990, i nxitur nga rritja e emrave të bazuar në lexime joortodokse të kanji-t. Qeveria e ka përshkruar theksimin e shqiptimeve standarde si një mënyrë për të thjeshtuar digjitalizimin e procedurave administrative, por po shihet gjithashtu si një përpjekje për të ngadalësuar përhapjen e emrave të çuditshëm - dhe për shumë njerëz, të pakuptueshëm.
Prindërit janë kritikuar për emërtimin e fëmijëve të tyre sipas personazheve ose markave të famshme: Pikachu, i famshëm për Pokémon, Naiki (Nike), Daiya (Diamanti), Pū (si në Winnie-the-Pooh) dhe Kitty, sipas maceve fiktive Kitty Chan. Të tjerë kanë bërë bujë për paturpësinë e tyre të supozuar - Ōjisama (Princi) dhe Akuma (Djalli).
Seiko Hashimoto, një ish-patinatore olimpike dhe çikliste piste, e cila më vonë drejtoi komitetin organizativ të Tokios 2020, shkaktoi trazira kur u vuri emrat djemve të saj Girishia (Greqi) dhe Torino (Torino), sepse ata lindën vitin kur Lojërat Olimpike Verore dhe Dimërore u mbajtën në ato vende.
Duke zgjedhur vetë kanji-n, Hashimoto dinte si t'i shqiptonte ato, por të tjerët do të kishin mbetur pa fjalë. Prindërit i kanë mbrojtur zgjedhjet e tyre si një shfaqje të talentit individual në një shoqëri ku presioni për t'u konformuar mund të jetë i madh, veçanërisht kur bëhet fjalë për rritjen e fëmijëve.
Ndërsa shumica e rreth 3,000 kanji-ve të lejuara nga ligji i rishikuar kanë lexime të shumëfishta konvencionale, disa karaktere kanë fleksibilitetin gjuhësor për t'iu përshtatur fonetikës më të çuditshme. Duke lënë mënjanë faktorin e shokut, zyrtarët janë ankuar se - në shikim të parë - shumë prej tyre janë thjesht të pashqiptueshëm.
Tani, prindërit që kanë zgjedhur shqiptime që devijojnë qartë nga konventa do t'u kërkohet të shpjegojnë zgjedhjen e tyre të emrit me shkrim dhe, nëse është e nevojshme, të dalin me një alternativë të pranueshme.
Ndërsa raportet e medias sugjerojnë se vetëm shembujt më të shëmtuar do të refuzohen, kërkesa fonetike është një ndryshim i rrallë në regjistrin familjar të Japonisë, ose koseki - një regjistër ligjor që rendit emrat dhe datat e lindjes së kryefamiljarit, bashkëshortit/es së tij/saj dhe fëmijëve të tyre. /Telegrafi/
