MAHMURLLËQET

Poezi nga: Charles BukowskiPërktheu: Fadil Bajrajme siguri se i kam pasur më shumëse kushdo tjetërdhe ende s'më kanëmbytursado që disa nga ato mëngjese mëdukeshintmerrësisht ngatvdekjes.siç e dini, më së keqi është të pishnë bark të thatë, duke ndezur cigarepascigarese duke përmbysurdolli të shumtadhe turlifare.e mahmurllëqet më të zeza janë kurçoheshnë veturën tënde apo në ndonjëdhomë të panjohurapo në ndonjë skutë apo në burgmahmurllëqet më të këqija janë kurçoheshe kupton se mbramëke bërë diç absolutisht të mbrapshtë,të pakuptimtë dhe mbase të rrezikshmepornuk mundesh bash të kujtohesh seçka.e zgjohesh në gjendje të ndryshmekaosi - me pjesë të dëmtuaratrupi, me para të zhdukuradhe/ose mundësisht dhe shpeshherëme makinëtë zhdukur, nëse e ke pasur.mund të thërrasësh zoçkëntënde, nëse ke qenë me të, më sëshpeshti që do të ta mbyll dëgjuesensapo të ta njoh zërin.ose nëse është në atë çast me ty,ta ndiesh mllefin e saj të tërbuare të papërmbajtur.pijanecëve kurrë s'u falet.por pijanecët vetvetes do t'ia falinngase prapë duhet tëpinë.duhet qëndrueshmëri e pafe që njeriutë mbetet pijanec gjatë shumëdekadash.zdërhallja t'i shfarosortakët.ti vetë përherë zvarritesh nëpërspitaleku shpesh të bombardojnë me paralajmërime:"Edhe një pije dhe do të jesh ivdekur."dhe pasi që jeta jote i afrohet kufirit tëtrikatërtave të shekullitzbulon se të duhet shumë e mëshumëpije për t'udehur.edhe mahmurllëqet janë edhe më tëkëqija,këndellja zgjat mëshumë.e budallallëku më i pabesueshëmështëse aspak s'të vjen keq qëtë gjitha këto i kebërëdhe se këto ende ibën.tash po rri e po e shtyp këtënën zgjedhën e një prej mahmurllëqevemë të zeza në jetëderisa në përdhesëmrizojnë gjithfarë e turlifarëshisheshalkooli.krejt kjo ka qenë aq shtazarakishtbukurai lumë i marrë,ajo marrëzidepërtueseshkatërrimtaretë cilën s'do t'ia dëshirojaaskujtpërveç vetes,amin.